Omdat ik je mis

Omdat ik je misJacqueline Coppens
ISBN 978-90-8660-369-5
Prijs € 16,95
Verschijnt juni 2019

Sinds 2008 is de Nijmeegse Vera spoorloos verdwenen uit de achtertuin van het huis van haar ouders, Esmee en Arend van Zijl. Hierdoor belandde het huwelijk in een crisis die leidde tot een tijdelijke scheiding. Na een jaar keren Esmee en hun zoon Xander terug, maar het huwelijk vervalt al snel in oude patronen.
Vier jaar na Vera’s vermissing verdwijnt er in Kijkduin een meisje van het strand. In de duinen wordt een ontvoerd meisje uit Nijmegen teruggevonden. Esmee zit bovenop het nieuws. Is er een link tussen deze zaken? Is Vera mogelijk het slachtoffer van een serieontvoerder? Van de recherche wordt Esmee niet veel wijzer en zoekt ten einde raad haar toevlucht tot een mysterieuze onderzoeksjournalist die meer van de verdwijningen lijkt te weten. Is hij te vertrouwen? En kan hij, zoals hij beweert, Vera terug naar huis brengen?

Omdat ik je mis is de een thriller die zich afspeelt in en om Nijmegen.

‘En? Is dít nou mijn verrassing?’ Ze rukt aan de rozen, bloemblaadjes dwarrelen als trage sneeuwvlokken tussen hen in.
Beteuterd kijkt hij naar het roze kleed aan zijn voeten; een paar druppels bloed sijpelen uit zijn vuist die nog steeds de stelen omklemd houdt. Hij likt het bloed eraf, terwijl de beelden van die ene middag aan het strand – toen ze verrukt bovenop zijn zelfgemaakte waterzandkasteel was gesprongen en vervolgens een scene had gemaakt omdat het verwoest was – een gevecht houden in zijn hoofd. Hij kan haar niet uitleggen dat hij haar
nieuwe kasteel té mooi had willen maken en daardoor tijd tekort was gekomen. Over de sleutelactie van moeder durft hij niets te zeggen, Iris vertelt alles door. Hij had zijn stinkende best gedaan en het uiterste van zichzelf gevergd. En gefaald.
‘Eh, je verrassing is thuis, maar...’ Zijn stem stokt.
‘Maar wat?’
Hij krijgt de woorden niet over zijn lippen. Voordat hij beseft wat hij doet, trekt hij haar
dicht tegen zich aan.
‘Niet doen!’ schreeuwt ze. ‘Nu is mijn nieuwe T-shirt verpest door jouw vieze bloed!’ Ze
wil zich losrukken, maar hij houdt van haar. Onsamenhangende klanken smoren in zijn hemd. Ze worstelt en trapt hem tegen zijn schenen. Een paar omstanders blijven staan en kijken toe alsof ze elk moment willen ingrijpen.
Als hij haar hoort snikken, komt hij ineens tot zichzelf en laat haar abrupt los. Ze wankelt en balanceert op de rand van de stoep.

1. In Omdat ik je mis speelt de moeder van een vermist kind de hoofdrol. Er zijn veel schrijnende verhalen over dit soort situaties. Is jouw verhaal geïnspireerd door één van deze verhalen in het bijzonder of was het meer het algemene gegeven dat je ertoe aanzette om dit verhaal te schrijven?
De schrijnende situaties in het algemeen en vooral de kinderen die niet zijn teruggevonden, zoals Madeleine McCann. Ik ben zelf moeder en ik ken de angst als je je kind even niet in beeld hebt. Dat is vreselijk.
Ik had het tweede perspectief in het boek, iemand die zijn overleden zusje mist, al een tijdje klaar. Dit was de basis voor een verhaal dat ik ooit voor een schrijfwedstrijd had geschreven. Deze verhaallijn paste goed bij een verhaal over de impact van een moeder en haar gezin na de vermissing van hun dochter. Deze twee perspectieven heb ik tot een spannende thriller samengesmolten.

. Het verhaal speelt zich af in en om Nijmegen. Is er een speciale reden waarom je voor deze stad gekozen hebt? Heb je er een bijzondere band mee?
Nijmegen is mijn geboortestad waaraan ik mooie herinneringen heb. Met mijn gezin heb ik er ook gewoond, en later in de omgeving, in Malden. Ook heb ik jaren in de bibliotheek van de faculteit Letteren van de Universiteit gewerkt. Nijmegen is een stad waar ik nog steeds erg vertrouwd mee ben.

3. Je recenseert thrillers voor Hebban en Crimezone en schrijft ze zelf ook. Kun je uitleggen waarom thrillers jouw voorkeur hebben ten opzichte van andere genres?
Als jong meisje was ik al gek op spannende verhalen. Mijn moeder had alle pockets van Havank, Simenon en Dorothy Gilman. Ik las veel uit haar boekenkast en leende verder uit de openbare bibliotheek. Op mijn achttiende had ik nagenoeg alle Agatha Christies gelezen. Mijn lichte voorkeur is dan ook een whodunit, maar psychologische thrillers vind ik ook mooi. In mijn thrillers laat ik beide elementen samenkomen.
Ik vreet bijna alle genres thrillers, alleen houd ik niet zo van horror, actie en geweld in thrillers Mij gaat het meer om de psychologie, het waarom. De mens achter de misdaad en wat het emotioneel teweegbrengt bij slachtoffers en daders. In Omdat ik je mis is het de impact van een vermissing van een kind op de moeder en het gezin, maar ook de dader die een naar verleden heeft. Zonder oordeel probeer ik het waarom zichtbaar te maken. Dat wil overigens niet zeggen dat er niet af en toe gruwelijke dingen gebeuren in mijn boeken.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek?
Thriller drie ligt al een voor een deel op de plank. Vier en vijf staan in de steigers.
Graag schrijf ik nog een keer een literaire roman. Een genre wat ik ook graag lees, maar helaas te weinig naast de thrillers die ik al recenseer en mijn nog te lezen stapel. Er komt zoveel moois uit!
Momenteel ben ik ook bezig met het samenstellen van een bundel verhalen, die geschreven zullen worden door tien collega thrillerauteurs, inclusief mijzelf

Naast mijn eigen boeken ben ik ook ghostwriter van waargebeurde levensverhalen. De inhoud hakt er vaak wel in. Het is best dubbel om enerzijds een plot te verzinnen en anderszijds een waargebeurd verhaal te bewerken dat veel heftige episodes kent.
Daarnaast ben ik tekstschrijver van zakelijke content.

Recensie op De Leesclub van Alles

Omdat ik je mis is het tweede boek van Jacqueline Coppens, na haar debuutroman in 2017. Haar jongste verhaal speelt beurtelings in het heden, door de ogen van Esmee, en in het verleden, vanuit de personage van ene Hans. Hij is door een noodlottig ongeluk zijn zusje verloren. Wat Esmee en Hans met elkaar te maken hebben, wordt al snel duidelijk.

Het verhaal is vlot geschreven, met korte hoofdstukken. Vooral het personage van Esmee is sterk neergezet. Je voelt haar gemis en verdriet, die nog eens worden versterkt door het afstandelijke gedrag van haar man. Ondanks haar moeilijke situatie thuis, zet ze haar zoektocht naar Vera door. Die inzet en overtuiging raken je.

Maar spanning is niet meteen volop aanwezig. Die loopt op naarmate het verhaal vordert. Hoewel zowel de dader als het plot na verloop van tijd wel duidelijk zijn, geeft Jacqueline Coppens hier nog een geweldige twist aan. Daardoor verbijstert het laatste stuk en sluit je het boek met een zucht dicht.


Lezersrecensie op Hebban

De trailer die voor dit boek gemaakt is trekt de aandacht: een lege schommel, vooral zwartwitbeelden die een duistere sfeer weergeven. Ook de omslag van het boek, met diezelfde schommel voorop roept deze sfeer op. Opvallend qua vormgeving is verder het grote lettertype wat wel prettig leest (zeker als het wat donkerder wordt…), maar waardoor er in verhouding minder tekst in het boek staat dan je zou verwachten gezien de dikte van het boek. Het boek is onderverdeeld in hoofdstukken waar steeds de datum boven staat. Dat maakt het nog makkelijker leesbaar.
Het thema is de ontvoering van Vera, een meisje van 4 in het verleden, die nooit is opgelost. Esmee is haar moeder, die als een vergelijkbare ontvoering plaatsvindt, een verband vermoedt. Dan komt een geheimzinnige journalist op haar pad, die aanbiedt haar te helpen bij de speurtocht naar haar dochter en de nieuwe vermissing. Daaromheen vinden spannende gebeurtenissen plaats, waardoor Esmee niet meer weet wie er nog te vertrouwen is en wie haar voor de gek houdt. Steeds als zij (en jij als lezer) denken te weten hoe het zit, gebeurt er weer iets, waardoor ze gaat twijfelen aan wat zij moet doen om in leven te blijven en er achter te komen wat er vroeger en nu gebeurd is.
Er is aandacht voor de beleving van Esmee, waardoor je als lezer met haar mee gaat leven en verder wil lezen om te weten hoe het haar vergaat. Er had wat meer diepgang in dit psychologische deel van het verhaal mogen zitten, waardoor het boek nog boeiender was geworden. Verdere karakters in dit boek zijn haar man, Arend, met wie de relatie zich in een onzekere fase bevindt. Dan heeft ze een zoon, Xander, die af en toe langskomt in het verhaal. Haar vriendin Jeanine is haar steun en toeverlaat. De al genoemde journalist roept eerst positieve gevoelens bij Esmee op, maar dat verandert gedurende het verhaal…
Het is knap hoe alle verhaallijnen met elkaar verweven zijn en je als lezer pas aan het eind van het boek ontdekt hoe het werkelijk in elkaar steekt. En dat is vast anders dan je bedacht had!
Het boek leest als een ontrafeling, door veelal feiten, gebeurtenissen en soms wat emoties en gedachtes weer te geven. Dit past wel binnen het thema: ontdekken en onderzoeken wat er gebeurd kan zijn bij de ontvoeringen. Voor lezers die meer houden van een psychologische thriller kan dat wat teleurstellend zijn. De spanning zit hem in de verrassende plot en niet zozeer in de schrijfstijl.

3 sterren

Geschreven door Renate


Lezersrecensie op Hebban

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen, Esmee, Arend en hun zoon Xander. De andere verhaallijn gaat over een onbekende jongen in Kijkduin in 1988. Later wordt duidelijk wat deze twee verhaallijnen met elkaar te maken hebben. Door de verdwijning van Vera hebben Esmee en Arend een moeizaam huwelijk. Esmee klampt zich aan iedere strohalm vast en kan gelukkig haar verhaal kwijt aan haar beste vriendin Jeanine.
Het boek heeft een groot lettertype, waardoor het heel snel leest. Het fijne is, dat boven de hoofdstukken een datum vermeld staat. Het is een spannende thriller met een einde dat je niet zag aankomen.

4 sterren

Geschreven door Corine Smans


Lezersrecensie op Hebban

De cover toont een trieste sfeer. Twee lege schommels. Met een grauwe grijze lucht en de titel wordt er mogelijk iemand vermist, of zelfs twee.
Als eerste valt de cover dus op. Daarnaast het kleinere formaat boek met wel 400 bladzijdes. En ten slotte dan het lettertype, het is best groot. Het leest prima weg, maar valt wel uit de toon.

In "Omdat ik je mis" draait het om het "missen" op meerdere fronten. Zodat het bijna een obsessie kan worden. Er zijn 2 verhaallijnen. Zo maken we kennis met hoofdkarakter Esmee, de moeder van de 16-jarige young adult Xander en de vermiste Vera. Het gemis van haar dochtertje heeft haar nog steeds stevig in zijn greep. Als lezer voel je dat met haar mee. Soms lijkt ze nog in een soort bevries-stand te zitten. Met name als haar echtgenoot Arend haar weer iets toesnauwt. Arend daarentegen zal natuurlijk zijn verdriet hebben, maar vindt dat het leven verder gaat. De meeste uren op de dag is hij met zijn werk bezig. Hij geeft ook de indruk dat dit het hoogste belang is. De sfeer tussen Arend en Esmee is koel, afstandelijk en zelfs grimmig. Als lezer zit je te wachten, tot zij overgaat tot enige actie, want in de 1e helft van het boek is er nog weinig sprake van hoge spanning.

¶ Je zakt af Esmee. Je vergeet de helft van wat ik zeg en zit maar in die kamer van je, god weet wat te doen. Waar is mijn sprankelende meisje van vroeger? ¶

In het boek zijn diverse thema's gestoken, zo lezen we over moeders, moederliefde, gemis, liefde, verdriet, verlatenheid en misleiding. Esmee heeft een gebroken moederhart door het gemis van haar kleine Vera. Als er weer een kindje wordt vermist en ook weer een kind wordt teruggevonden krijgt ze weer hoop. Heeft het iets met Vera te maken? Haar instinct komt tot leven, haar hersens draaien op scherp, er komt meer leven in Esmee. Zeker als er iemand beweert er meer van te weten, van haar verdwenen Vera.

¶ Het oerinstinct van een leeuwin die op zoek gaat naar een verloren welp.¶

Naast de verhaallijn van Esmee is er nog een karakter die regelmatig verschijnt. Het is een jongen, die dolgraag met zijn zusje op het strand zou spelen. Was zij nog maar bij hem. Zijn verdriet is hartverscheurend.

Conclusie

"Omdat ik je mis" is een mooi en interessant verhaal, een milde thriller over gemis en liefde. Met alle gevolgen van dien. Al komt de echte spanning pas halverwege een beetje op gang. Het verhaal leest prettig en de personages worden goed beschreven. De emotie is voelbaar. Door kleine speldenprikjes wordt je als lezer getriggerd om verder te puzzelen hoe het in elkaar steekt. En dat is mooi gedaan.

Waardering 3,5 sterren

Mooi verhaal, komt langzaam op gang, maar niet alle details vond ik geloofwaardig. Verrassend einde, maar ik viel helaas niet van mijn stoel. Maar bleef even verbijsterend zitten. Met enkele vraagtekens.

Geschreven door Annette Overvoorde


Recensie op Boekenbeschrijfster.nl

Het verhaal van ‘Omdat ik je mis’ wordt verteld vanuit twee personages. Je leest een deel vanuit Esmee en een deel vanuit de dader. Daardoor ga je als lezer meteen mee op zoek wie de dader is en wat de motieven kunnen zijn. Altijd interessant als je zelf mee kunt gaan speuren.

Jacqueline Coppens heeft een prima schrijfstijl. Ze wisselt regelmatig af tussen Esmee en de dader, waardoor er voldoende spanning in het verhaal blijft. Alleen laat de dader sneller zien hoe een en ander in elkaar steekt en kun je als lezer met die informatie wat meer invullen. Dit geldt zeker voor de ervaren thrillerlezers. En dat haalt jammer genoeg dan juist weer spanning uit het verhaal. Je bent op dat moment nog wel nieuwsgierig wanneer de rest van de personages erachter komt wat er precies gebeurd is, maar het is voor de lezer wel leuker als het wat langer onbekend blijft wie de dader is.

Hoofdpersonage Esmee zorgt ervoor dat je als lezer op twee gedachten hinkt. Aan de ene kant heb je medelijden met haar, hoe haar huwelijk verloopt en hoe haar oudste zoon soms tegen haar doet. Maar aan de andere kant snap je sommige beslissingen niet van haar en begrijp je niet hoe ze met bepaalde zaken weg lijkt te komen. Je leeft ergens met haar mee en je wil haar soms even de les geven. Wel knap hoe Coppens dit teweeg weet te brengen met een personage. Al met al beleef je met ‘Omdat ik je mis’ een aantal prima leesuurtjes.

Geschreven door Kim


Lezersrecensie op Hebban

Dit boek vertelt het verhaal van een gezin waarvan vier jaar geleden het dochtertje en zusje Vera verdween uit de achtertuin. Wanneer er weer een meisje wordt vermist en een ander meisje wordt teruggevonden, is Esmee, de moeder, ervan overtuigd dat een en ander met elkaar te maken heeft. Ze gaat in zee met een onderzoeksjournalist die zegt dat hij Vera weer terug zal brengen. Er gebeuren rare dingen en Esmee weet niet meer wie ze nog kan vertrouwen. Tegelijk met het verhaal van haar gezin loopt nog een tijdlijn uit 1988 mee. In het begin is deze tijdlijn verwarrend, maar uiteindelijk vormt alles zich tot een geheel.
Jacqueline Coppens heeft een fijne schrijfstijl en de emoties en gedachten van de diverse personages worden mooi uitgewerkt.
Je wordt geregeld op een verkeerd been gezet en dat maakt dat je steeds verder wilt lezen. Hoe loopt dit af? Wie was de dader?
Het verrassende einde is top!

4 sterren

Geschreven door Truus Heijnen


Lezersrecensie op Hebban

Jacqueline Coppens bewijst met Omdat ik je mis weer hoe goed onze Nederlandse auteurs zijn. Esmee wordt op een ijzersterke manier neergezet en vanaf het begin af aan leef je mee met deze wanhopige moeder die niets anders wil dan haar dochter terug in haar armen hebben. Ook haar relatie tot o.a. haar man, zoon en beste vriendin word op een realistische manier weergegeven waardoor het verhaal echt aanvoelt.
De afwisseling tussen het heden en het verleden en vooral tussen Esmee en de dader houdt het verhaal spannend en geeft je steeds net genoeg informatie om je aandacht te blijven vasthouden en je nieuwsgierig te maken na de afloop van dit verhaal.
Helaas blijven naar mijn idee er wel een paar vragen open en komen een paar ontwikkelingen wat rommelig tot stand.
Als je kijkt naar het hele boek is dit boek een goed opgebouwd spannend boek van Nederlandse bodem die een thrillerliefhebber zeker gelezen moet hebben.

Jacqueline Coppens, bekend door o.a. het boek Evenwicht, welke genomineerd werd voor de Coffee Company Book Award. Verder schreef ze meerdere korte verhalen die gepubliceerd werden in verschillende bundels. Naast schrijven heeft Coppens een eigen tekstbureau en schrijft ze columns voor Diabc.

4 sterren

Geschreven door Soraya Latten


Biblion-recensie op Bol.com

Esmee voelt zich schuldig over de verdwijning van haar vierjarige Vera in 2008. Anno 2012 verdwijnt wederom een vierjarig meisje dat nota bene erg op haar vermiste dochter lijkt. Om er achter te komen of er een verband is en om haar dochter alsnog te vinden, gaat Esmee door het vuur en belandt van de ene avontuur in het andere. De meeste hoofdstukken worden verteld door de hoofdpersoon. Zo nu en dan wordt het boek overgedragen aan het perspectief van de ontvoerder. Het verhaal is spannend en heeft een sterk plot. Tot aan het einde is het niet duidelijk wie de dader is. De onthulling is dan ook schokkend. Jammer is het wel dat Esmee gedurende het boek met een geheim rondloopt wat uiteindelijk niet kenbaar wordt gemaakt. Of auteur Coppens het is vergeten dan wel expres heeft gedaan is maar de vraag. Van het tweede kan worden uitgegaan gezien ze een ervaren schrijfster is en zo een fout voor haar onmogelijk lijkt. Verder is dit verhaal in begrijpelijk Nederlands geschreven zodat iedereen er van kan genieten.

Geschreven door A. Resh


Recensie op Hebban

De cover ziet er heel onheilspellend uit. Een zwart-witfoto van een verlaten schommel. En dan de ondertitel: “Maakt moederliefde blind?”. Geef toe: als het om kinderen gaat, houden we op voorhand collectief ons hart vast. Een beloftevolle start dus voor Omdat ik je mis van Jacqueline Coppens. Wat ook meteen opvalt, is het grote lettertype. Het boek heeft ook een redelijk klein formaat en ligt dus goed in de hand. De hoofdstukken zijn kort. Allemaal ingrediënten dus die een vlot te lezen boek beloven.

Alle elementen om van Omdat ik je mis een spannende thriller te maken, zijn aanwezig. Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit het perspectief van de dader en dat van Esmee. Op die manier kom je heel snel achter de motieven van de dader. Een mooi staaltje spanningsopbouw en psychologische ontleding. Aan de kant van Esmee komt de spanning langs alle kieren en gaten haar leven binnen. Omdat er opnieuw een meisje ontvoerd wordt, heropent de politie het onderzoek naar de verdwijning van Vera. Ten opzichte van haar man loopt ze voortdurend op de toppen van haar tenen. Hij lijkt een narcist in wiens ogen ze niets goed kan doen. Hij is er ook bijna nooit, ook niet als ze ’s nachts doodsbang is. De mensen met wie ze in contact komt, lijken op de een of andere manier allemaal verdacht en dan laat ze zich bovendien ook nog eens manipuleren door iemand die beweert meer te weten over de verdwijning van Vera…

Toch wringt het verhaal hier en daar een beetje. De dader laat heel snel in zijn kaarten kijken, maar wat daarna volgt, is helaas nogal veel herhaling van hetzelfde motief. Ook wat de handelingen van Esmee betreft, lijken die niet altijd rechtlijnig. Aan de ene kant is ze heel voorzichtig als ze op avontuur gaat, maar aan de andere kant verzint ze smoezen die geen verstandig mens blijft geloven. De dialogen die gevoerd worden, komen soms wat gekunsteld over. Het taalgebruik is soms nogal stroef en dat maakt het allemaal net iets minder echt. Ook binnen de conversaties kan je soms helemaal niet peilen wat de stemming nu precies is. Het ene moment is er laaiende ruzie, vliegen de scheldwoorden in het rond… om dan het volgende moment, zonder enige aanleiding, op elkaars schouder uit te huilen. Het klopt soms gewoon niet helemaal.

Al bij al heeft Jacqueline Coppens een spannend verhaal neergeschreven, met de nodige actie en veel verdachte personages. Een ervaring thrillerlezer zal misschien redelijk snel door hebben hoe de vork precies in de steel zit. Omdat ik je mis is geen hoogvlieger, maar er blijft genoeg spanning over voor een avondje nagelbijten op de bank.

3 sterren

Geschreven door Ann Busquart


Lezersrecensie op Hebban

Van de eerste tot de laatste bladzijde spannend.
Na 4 jaar wordt er weer een kind vermist maar ook een terug gevonden. Esmee denkt dat het met elkaar te maken heeft, op internet raakt ze in een chatroom aan de praat met iemand die zegt journalist te zijn en meer weet over Vera en dat Vera nog leeft en hij ervoor kan zorgen dat het gezin weer compleet wordt, haar huwelijk is ook niet meer stabiel haar man ziet ze vaker niet dan wel en haar puberende zoon vraagt ook de nodige aandacht. Gelukkig heeft ze nog een hartsvriendin waar ze alles bij kwijt kan. Vind het einde heel verassend.

5 sterren

Geschreven door Moedrie


Lezersrecensie op Hebban

De schrijfstijl van Jaqueline is lekker om te lezen, bijna filmisch, en ik bleef maar bladzijdes omslaan om maar meer te weten te komen. En zeker naarmate ik aan het eind van het boek kwam, nestelde ik me in m’n stoel om ongestoord het boek uit te lezen. Het einde ging ook iets te snel voor mijn gevoel, maar dat ligt meer aan mij, ik vind het altijd jammer wanneer zo’n mooi boek uit is.

4 sterren

Geschreven door Raywoman


Recensie op Hanneketinorcenti.nl

Coppens weet een nachtmerrieachtig scenario te scheppen en laten we eerlijk zijn, de vermissing van een kind moet voor iedere ouder een nachtmerrie zijn. Toch gaat de ene ouder er anders mee om dan de ander. Esmee kan en wil niet opgeven. De dappere strijd van het hoofdpersonage in Omdat ik je mis, weet Coppens uitstekend weer te geven. Ondanks de weerzin en de –bijna- tegenwerking van haar echtgenoot Arend, laat Esmee niet los. Elke strohalm is er een. De vasthoudendheid en de emoties van Esmee worden door Coppens voelbaar in woorden gevat, maar ook de afstandelijkheid, en bij tijd en wijlen haast vijandigheid, van Arend komt goed over. Overigens weet de auteur ook de sub personages zoals Xander, Jeanine en Frederik treffend neer te zetten.

“Hij staat op, laat zijn nog volle glas staan en verdwijnt naar de kelder, mij achterlatend met duizend vragen waarop ik nu, maar ook later vast geen antwoord zal krijgen. Even heb ik de neiging het slagersmes te pakken en hem aan flarden te snijden om zo zijn rotbek voorgoed te snoeren.”

De schrijfstijl van Coppens is vlot, beeldend en meeslepend. De constructie van het verhaal zit goed in elkaar. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik even nodig had om ‘in’ het verhaal te geraken, maar toen Coppens mij eenmaal te pakken had, liet ze ook niet meer los!

“Ik sluit mijn slaapkamer en open die van Vera. In een krans van licht staart ze me vanaf de foto op haar nachtkastje aan. Haar lippen bewegen, haar mond gaat open en dicht als een ademende vis. Ma-ma. Kom je me halen?”

De hoofdstukken die een podium bieden aan de jongeman die zijn zusje mist, zijn een intrigerende aanvulling en maken het verhaal nog mysterieuzer. Diverse keren weet de auteur haar lezers op het verkeerde been te zetten. Heel wat keren dénk je te weten in welke hoek de dader te vinden is… Toch is het plot een totale verrassing!

Geschreven door Hanneke Tinor-Centi


Lezersrecensie op Hebban

De nieuwe postbode van Oosterend is een boek met liefde voor het eiland. Het heeft humor en de beschrijvingen van de omgeving zijn herkenbaar voor iedereen die wel eens op een van de Waddeneilanden is geweest. Astrid Witte heeft een fijne schrijfstijl waardoor je als lezer snel in het verhaal komt en makkelijk kan meeleven met Wiel en Tessa. Leuk is dat de schrijfster af en toe wat dialect in de dialogen stopt. Het is een heel lief verhaal met realistische personages.

De nieuwe postbode van Oosterend is een leuke, lieve roman op een heerlijke locatie met mooie personages. Jammer dat het boekje niet dikker is.

3 sterren

Geschreven door Marieke Scheers


Recensie op Samen lezen is leuker

Wim:
Een filmisch geschreven thriller met verrassende cliffhangers en een onverwacht slot! Het verhaal slokt je op en boeit tot het eind. Omdat het verhaal goed weergeeft wat gewone mensen overkomen kan en geen bovenaardse verschijningen, razende achtervolgingen en gruwelijk geweld nodig heeft om toch spannend te zijn, waardeer ik het met een 9. (oftewel vier en halve sterren)

Dini:
Dus: Een spannende thriller met goed uitgewerkte personages die je in een adem uitleest en daarom van mij 4* krijgt.

Geschreven door Wim Moll en Dini van Heumen


Recensie op Vrouwenthrillers

De cover, uitgevoerd in zwart-wit, is mooi door zijn eenvoud. Het besef dat er een kindje op de schommel hoort te zitten in een speeltuin roept een beklemmend gevoel op. Er voltrekt zich een familiedrama als het dochtertje van Esmee van de ene op het andere moment verdwenen is: ontvoerd. Vier jaar nadat Vera is verdwenen, verdwijnt er opnieuw een kindje. Er wordt een ander ontvoerd kindje teruggevonden en Esmee is ervan overtuigd dat het een en ander met elkaar te maken heeft. Ze weet het zeker: haar Vera leeft nog. Ze klampt zich vast aan iedere strohalm. Haar huwelijk met Arend verloopt moeizaam en Esmee kan haar verhaal kwijt in een chatroom waar ze het nodige begrip en aandacht ontvangt. Ook met haar vriendin Jeanine deelt ze lief en leed. Wanneer een onderzoeksjournalist haar verteld dat hij meer over de ontvoeringen weet, stapt Esmee na enige aarzeling in zijn verzoek hem te ontmoeten. Kan ze hem vertrouwen?

Omdat ik je mis bestaat uit twee verhaallijnen: een uit het verleden over Hans en zijn zusje Iris en de andere verhaallijn over het leven van Esmee en haar gezin. Prachtig hoe ze uiteindelijk bij elkaar komen. Het gebruikte lettertype is vrij groot, maar heeft als voordeel dat je geen leesbril nodig hebt. Boven de hoofdstukken staat de datum vermeld. Het verhaal van Esmee wordt verteld vanuit de eerste persoon, zodat je intens met haar meeleeft: haar wanhoop, haar rotsvaste overtuiging dat haar dochtertje nog leeft, haar problemen met haar man Arend en zoon Xander. Vooral het personage van Esmee is subliem en tot in detail uitgewerkt. Ze vindt geen steun bij haar man na de vermissing en ze groeien uit elkaar. Het is bijna niet voor te stellen dat je als gezin het leven weer moet oppakken als zo'n familiedrama zich afspeelt. De spanningsboog loopt op naarmate het verhaal voortdondert en mondt uit in een onverwacht en bizar plot. Jacqueline Coppens heeft met Omdat ik je mis een heerlijke, spannende thriller geschreven met een bizar en origineel einde dat je niet ziet aankomen.

4 sterren

Geschreven door Karin


Recensie op Thrillers and More

Een witte cover met daarop een lege schommel, een triest plaatje, en daarboven de zin “Maakt moederliefde blind”, is voor mij genoeg om het boek te gaan lezen.
Ik verwacht een familiethriller en daarin word ik niet teleurgesteld. Alles draait in dit verhaal om Esmee, haar man Arend en zoon Xander; vier jaar geleden is hun dochtertje Vera, toen vier jaar, plotseling uit de tuin verdwenen en tot op heden niet teruggevonden.
Als je dit als ouders mee maakt stopt het leven, het is wat mij betreft onmogelijk om dan de draad weer op te pakken. Zo ook in het gezin van Esmee. Het huwelijk van Esmee en Arend komt door de vermissing in zwaar weer, steeds meer leven ze langs elkaar heen.

Esmee heeft altijd de hoop gehouden dat Vera nog leeft, zolang ze niet gevonden is blijft ze zich vast klampen aan elke strohalm. Esmee kan haar gevoelens online delen via een chatsite, hier voelt ze zich gehoord en begrepen, tot er dingen gebeuren die haar vertrouwen aan het wankelen maken en ze zich in de nesten werkt.
Esmee is een vrouw die na de verdwijning van haar dochtertje haar sterke persoonlijkheid kwijt is geraakt, vooral naar Arend toe pikt ze alles. Dit is te begrijpen, ze lijkt strijdend ten onder te gaan. Ze richt zich op het contact met vriendinnen die wel naar haar willen luisteren.
Er zijn gedurende het verhaal soms ontwikkelingen die in mijn optiek niet aan het oog van Arend kunnen ontgaan, zijn desinteresse wordt naar mijn idee soms net iets teveel uit zijn verband gerukt, af en toe een beetje te ongeloofwaardig.
Maar als ik dan de zin op de cover “Maakt moederliefde blind” nog eens lees, voel ik weer alle begrip.

De schrijfstijl van Coppens is typisch Nederlands, dit komt mede omdat het verhaal zich rondom Nijmegen afspeelt, het is herkenbaar en ik herkende ook duidelijk wat dialect woorden. Alles draait in dit verhaal om de vermissing van Vera opgelost te krijgen, qua emoties mis ik wel wat diepgang. Esmee leren we goed kennen maar zowel Arend als Xander blijven te oppervlakkig, daar had wat mij betreft meer emotie getoond mogen worden.
Het boek is gedrukt in een groot lettertype waardoor je door het boek heen vliegt, persoonlijk houd ik van wat kleinere letters, dan maar een iets dunner boek.

Omdat ik je mis is een verhaal waarin heel duidelijk wordt dat je echt niemand kunt vertrouwen, een bizar plot dat je je ergste vijand nog niet toewenst. Het zal in het gezin van Esmee diepe sporen achter hebben gelaten en men zal tijd nodig hebben om alles een plekje te geven. Ik merk dat het een plot is wat blijft hangen, dat is een goed teken wat mij betreft.

Originaliteit: 3
Leesplezier: 3
Schrijfstijl: 3
Psychologie: 3
Spanning: 4
Plot: 4

Omdat ik je mis krijgt van mij 3,5 ster.

Geschreven door Bianca Maartense