Het Wespennest

Het wespennestKarin Kallenberg
ISBN 978-90-8660-430-2
Prijs € 18,95
Verschijnt voorjaar 2021
Bekijk de trailer

Als Lisa wordt aangenomen bij het lifestyle warenhuis Het Wespennest komt ze terecht in een reorganisatie en haar baan staat op de tocht. Desondanks belast haar baas haar met een vertrouwelijke taak: de administratie van L’Espoir, een weeshuis in Mozambique. Als op een dag haar functie weggesaneerd blijkt en ze vermoedt dat er geknoeid is met de betalingen aan L’Espoir besluit ze ter plekke poolshoogte te gaan nemen.
In Maputo leert ze de knappe Mozambikaan Antipas kennen, waar ze als een blok voor valt. Samen gaan ze op zoek naar het weeshuis.
Lukt het Lisa om het weeshuis te vinden en orde op zaken te stellen? Zijn Antipas en zij ondanks de afstand en de grote culturele verschillen voor elkaar bestemd?

Het Wespennest is een meeslepend en romantisch verhaal en het vierde boek van Karin Kallenberg. Het is geïnspireerd op haar eigen ervaringen, namelijk de tijd dat ze werkzaam was bij De Bijenkorf Hoofdkantoor en dat ze in Mozambique woonde. De vorige 3 thrillers schreef ze samen met Dimitri Van Hove.

In Jean-Bastiens auto op weg naar de presentatie van het nieuwe parfum van Dior staar ik voor me uit. Het woordje ‘alsjeblieft’ waarmee hij vroeg of ik hem met het weeshuis wil helpen, maakt me een beetje wee in mijn buik. Nog nooit heb ik het hem tegen iemand horen gebruiken. Dat hij mij voor zijn speciale project heeft uitgekozen laat mijn wangen gloeien van trots. Ik weet helemaal niet wat ik precies moet doen, maar automatisch knik ik ja. Hij ziet het niet omdat hij gelukkig op het verkeer let. ‘Ja,’ zeg ik een beetje schor. Ik schraap mijn keel.
‘Ik vraag het aan jou omdat ik je vertrouw en ik erop reken dat je geen negen tot vijf mentaliteit hebt. Dat je bereid bent om eens iets te doen voor de gemeenschap en wat buiten je taakomschrijving valt.’
‘Ja natuurlijk, Jean-B…’
‘Een mens kan niet leven van brood alleen,’ valt hij me in de rede. ‘Voor ons, welvarende westerlingen, zou ik bijna zeggen: een mens kan niet leven van toast met kaviaar alleen. En ook voor de medemens die leeft in armoe moeten we zorgen voor dat brood, het uitdelen en harten verwarmen.’
Wat is er gebeurd met het spijkerharde afdelingshoofd dat normaliter alleen maar denkt aan hoe hij de verkoopcijfers omhoog kan krijgen?
Alsof hij mijn gedachten geraden heeft vervolgt hij: ‘Ik zocht een tegenhanger voor het kille zakelijke gewin, de commercie. Daar ligt mijn kracht dat weet ik wel, maar ik wilde die kracht ook aanwenden om de minderbedeelden onder ons gelukkig te maken.’ Hij doet het dashboardkastje open, haalt er een exemplaar van Wesp uit en legt het op mijn schoot. ‘Kijk, het nulnummer van januari vorig jaar met de lancering van ons eigen cosmeticamerk. Maar liefst…’ Hij knijpt zijn ogen samen. ‘Ik schat dertig kleuren nagellak. Decadent zul je zeggen. Maar omdat ik al deze kleuren nagellak aanbied, kan ik voor veertig weeskinderen maandenlang een kom maismeel verzorgen en slaap ik ’s nachts goed.’
Ik blader even door de Wesp. Is dat de reden dat hij heeft gevraagd of ik meeging naar die lancering van dat parfum? Om zijn hart eens te kunnen luchten?
‘En natuurlijk vind ik het gewoon onontbeerlijk die keuze aan kleurtjes voor de nagels van een vrouw. Dat geeft identiteit. Is de aankleding voor handen en voeten. Ik blijf wel een Wespennester.’
Ik ben blij dat ik dichte schoenen aanheb. Onwillekeurig wrijf ik met de bovenkant van mijn pump tegen mijn kuit. Het is herfst dus over mijn teennagels heb ik me behalve een beetje bijknippen al weken niet bekommerd.
Hij kijkt me aan. Uit zijn ogen stroomt een warme blik. ‘Magnifique dat je dit wilt doen. Ik weet namelijk niet wat er allemaal gaat gebeuren binnenkort.’
Meteen kijkt hij weer voor zich op de weg waar rode lichten verschijnen. Hij remt af.
Merde. File. Nou ja, hebben we tijd om rustig te praten.’
Op het gevaar af dat ik een domme vraag ga stellen doe ik het toch.
‘Hoe bedoel je, wat er gaat gebeuren binnenkort?’
‘Met de SH, Lisa.’ Hij zegt het traag. Zijn toon is mild. Alsof hij al tien keer hetzelfde aan zijn demente moeder uitlegt. ‘Dat weet je toch wel? Bezuinigingen. Ontslagen. Daarbij wordt mij verweten dat ik niet voor mijn personeel opkom.’ We staan stil in een lange rij auto’s. ‘Maar ik kan niet… Ik…’ Hij schakelt in zijn vrij en laat de koppeling los. ‘Ben ook maar een speelbal van de directie.’ Hij kijkt uit het raam. ‘En van andere mensen.’
Hij mompelt het, maar ik heb het toch verstaan.
Ik zoek naar woorden. Hoe troost je je baas? Je charismatische baas die het natuurlijke overwicht heeft van een rector op school en van wie elke onderzoekende blik je onzeker maakt.
De file voor ons staat muurvast. Jean-Bastien trommelt met zijn vingers op het stuur. Ik hoor hem een paar keer slikken voordat hij zegt: ‘Ben je al eens in Afrika geweest? Misschien moet je er ook een keertje heengaan.’

1. Je hebt al drie thrillers op je naam staan die je geschreven hebt samen met Dimitri Van Hove. Dit is je solo-debuut. Zullen fans van de eerste drie boeken het verschil erg duidelijk merken, denk je? En hoe heb je het verschil in het schrijfproces zelf ervaren?
Ja, ik denk dat het verschil wel aanwezig is, maar vooral inhoudelijk en niet zozeer qua stijl. Waar er bij de voorgaande drie boeken een duidelijke vrouwelijke en mannelijke insteek was, is nu slechts mijn stem hoorbaar en het is dit keer vanuit één personage (Lisa) geschreven. Tevens is het genre anders. Het wespennest is geen thriller maar een spannend, romantisch verhaal. Het schrijfproces ging soepel, na drie boeken heb ik dat wel onder de knie. Dat ging het in de samenwerking met Dimitri ook, al moesten we daar natuurlijk af en toe wel naar compromissen zoeken.

2. Mozambique speelt een belangrijke rol in het boek. Je hebt in dat land gewoond. Kun je daar wat meer over vertellen?
Ik heb daar twee jaar gewoond toen mijn man voor buitenlandse zaken uitgezonden werd. Het was een interessante maar ook enerverende tijd omdat er een burgeroorlog woedde en er een grote hongersnood was. Dit verwerk ik allemaal in mijn boek.

3. Ook de rest van het boek is gebaseerd op eigen ervaringen. Waar ligt de grens tussen autobiografisch en fantasie?
Op de achterflap staat: geïnspireerd door mijn eigen ervaringen. Veel van wat ik gezien en meegemaakt heb in Mozambique en bij de Bijenkorf heb ik verwerkt, al dan niet aangepast, in de gebeurtenissen in het boek. Maar lang niet alles is autobiografisch en echt zo gebeurd.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek?
Ik ben bezig met een nieuw boek dat zich afspeelt in Italië waar ik na Mozambique naartoe ben gegaan en al ruim dertig jaar woon. Het is wederom geen thriller, maar een meeslepend, romantisch verhaal over twee zussen, een tweeling. Ik vind dat genre leuk om te schrijven en denk dat daar ook mijn kracht ligt.

Recensie op Bol.com

Prachtig meeslepend boek, een echte aanrader. Leest als een trein en in een ruk uitgelezen. Leert belangrijke les.

5 sterren


Recensie op Bol.com

Een mooie en spannende roman, gebaseerd op de eigen ervaringen van de schrijfster. Dat het haar eigen ervaringen zijn lees en voel je in haar beschrijvingen van het kantoor in Amsterdam en de avonturen van de hoofdpersoon in Mozambique.

5 sterren


Recensie op Bol.com

Als ex-weeshuisbewoner raakte deze spannende roman mij diep.

Kallenberg put uit eigen ervaring en schrijft alsof ze naast je zit op de bank. Ze pakt je hand, kijkt je aan en laat je zien hoe de wereld eruit ziet als je verder kijkt dan het schoolplein van je eigen kinderen.

Toch houdt Kallenberg het vakkundig feel good. Ik lag al dubbel bij de eerste scene waar de Amsterdamse Lisa klungelig solliciteert naar haar droombaan op de reclameafdeling van lifestylewarenhuis het Wespennest BV;
bij glijer Jean-Bastien Périgord de La Chauvigni die vraagt of ze groene vingers heeft.

Spoiler:
Lisa krijgt de baan en verruilt het warenhuis in Amsterdam voor een weeshuis in Maputo, Mozambique.

In de hitte daar vergeet Lisa haar angst voor het chaotische verkeer van Maputo als Antipas aan het stuur zit. Stiekem kijkt ze naar hem, haar dijen bij elkaar klemmend, fantaserend over hem en haar, zittend in een leren zadel op een paard in galop.

Zonder haar doel uit het oog te verliezen. Ze is daar om orde op zaken te stellen in weeshuis Esperança.

Schokkend vind ik het idee dat Kallenberg wellicht zelf kinderen met een paar stukjes fruit en een beker thee met suiker, de dag in heeft moeten sturen ooit, zoals waar Lisa niet aan ontkomt.
En kotsmisselijk werd ik van het vermoeden wat weeskind Limbikani is aangedaan. Het is haar woord tegen dat van Doug, een volwassen man die daar de dienst uitmaakt.

Kallenberg houdt het echter licht. Uiteindelijk is er maar één vraag die beantwoord dient te worden:
Zijn Lisa Verkaik en Antipas Muxungue, ondanks de wereld om hen heen die ze tegen beter weten in proberen te redden en ondanks hun grote culturele verschillen, voor elkaar bestemd?

5 sterren

Geschreven door Ranjith Postma


Recensie op Hebban

Het Wespennest is een heerlijke roman. Liefde, onderlinge spanning tussen karakters en humor, alles zit er in, zoals het bij een echte feelgoodroman hoort. Na het lezen is er ook daadwerkelijk dat ‘feel good’ gevoel. Er ís iets goeds’ gebeurd. Tegelijkertijd is het verhaal een eyeopener, er zitten goede levenslessen in verborgen. Na het lezen is het de beurt aan ons, westerlingen.

Lisa, het hoofdpersonage in dit verhaal, wordt aangenomen bij een groot bedrijf: Het Wespennest. De werksfeer is er perfect, het voelt al snel als één grote familie. ‘Feel good’ is een belangrijk uitgaanspunt binnen de onderneming en dat is ook vooral wat ze naar buiten uit willen stralen. Lisa heeft het er dan ook echt naar haar zin, totdat er enkele scheuren in het perfecte schild lijken te ontstaan. Het Wespennest steunt het weeshuis Esperanca in Maputo, Mozambique, en Lisa wordt met het project belast. Maar daar blijken nog wel wat haken en ogen aan te zitten. Er rijzen veel vragen in haar op en ze vertrekt halsoverkop, zonder echt plan, naar Mozambique. Daar komt daar Lisa tot een onthutsende ontdekking.

Het boek omvat twee verhaallijnen, die met elkaar verweven zijn. Beide spelen zich af in een ander deel van de wereld: Europa en Afrika, Nederland en Mozambique, Amsterdam en Maputa. Amsterdam, een drukke stad waar veelal buiten de deur een ‘ieder voor zich’ cultuur heerst en waar bijna alles kan. Maputa, een dorp waar, net als in veel andere delen van Afrika, heel veel armoede heerst en iedereen van anderen afhankelijk is. Tijdens het lezen van deze roman neemt de auteur je mee op reis naar ‘de andere kant’ van de wereld.

Auteur Karin Kallenberg schreef een warm verhaal, romantisch ook, maar zeker niet zoetsappig. Hier en daar loopt de spanning hoog op. Ook wordt het tussendoor overgoten met een vleugje humor. De kenmerkende stijl van de deze auteur.
Het is luchtig geschreven, leest makkelijk weg, een eerlijk verhaal, zonder enige poespas, wat je niet meer los laat.

Hoewel ik weet dat dit boek, deels gebaseerd op het eigen leven van de auteur, daarnaast ook veelal fictie bevat, ben ik er toch nog niet klaar voor om Lisa, Antipas en iedereen in Maputa los te laten. Het leek allemaal zo echt tijdens het lezen. Ze bestonden echt voor mij. Én eigenlijk weet je ook dat het echt is, wat er beschreven wordt, er zijn zoveel landen die in armoede leven, die geholpen moeten worden. Ik hoop met heel mijn hart, dat alle weeskinderen in Afrika geholpen kunnen worden. En niet alleen in Afrika. Ieder kind verdiend een veilige gezonde omgeving met veel aandacht om op te groeien.

Het Wespennest is de eerste roman van Karin Kallenberg, maar inmiddels haar vierde boek. Eerder schreef zij enkele thrillers samen met Dimitri van Hove.

5 sterren

Geschreven door Shirley Pellikaan