Tranen van Job

Tranen van JobKarel Demoet
ISBN 978-90-8660-393-0
Prijs € 16,95
Verschijnt najaar 2019

Drie vrouwen worden vermoord op de Utrechtse Heuvelrug en inspecteur Wim Visser gaat met zijn team op zoek naar de onbekende vrouw die hiervan verdacht wordt. Tegelijk doet Rob Starreveld van de AIVD, na een tip van een CIA-agent, onderzoek naar Lucas de Baak, een kernfysicus die lijkt te spioneren voor Teheran. Als Lucas de Baak plotseling verdwijnt brengt dat Lucas’ zwangere vriendin Elsa Stork en Rob Starreveld bij elkaar in hun zoektocht naar Lucas. Na een gevaarlijk avontuur in Iran keren Rob en Elsa terug naar de Utrechtse Heuvelrug, waar Elsa bevalt van haar zoon Job. Rob heeft de vermeende spionagezaak intussen opgelost, maar het spoor naar Lucas lijkt dood te lopen. Dan stuit Elsa op het onderzoek van Wim Visser naar de Heuvelrugmoorden en blijken de twee verhaallijnen op een onverwachte manier in elkaar te grijpen.

Het was een warme zomeravond geweest en de bezoekers van het popconcert trokken in groepjes naar de uitgang van het terrein. Hoewel de zon al uren verdwenen was, bracht de nacht geen verkoeling. Stella Bosgraaf had haar arm stevig om het naakte middel van haar jonge god geslagen, die zijn T-shirt in zijn zak gepropt had. Achter hen aan slenterden Frank en Mirjam in de richting van de parkeerplaats. De muziek van De Dijk suisde nog na in hun oren, net als de stem van Huub van der Lubbe: ‘voor de tover in je ogen, voor de klik van dit moment, voor de noodzaak van het dansen, voor het voelen wie je bent’.

Het leven was een heerlijke droom en Steven gaf haar de vleugels om hoger en hoger te vliegen. Door hem voelde Stella zich bijzonder en mooi. Zij konden de wereld samen aan, van niets was ze op dit moment zo zeker. Alles aan Steven bewonderde Stella: zijn sexy lijf, zijn zorgeloze lach, zijn grenzeloze zelfvertrouwen. Ze zou hem niet kwijtraken en was vastbesloten daar alles aan te doen. Zelfs breken met haar ouders als dat nodig was.

Toen ze bij de witte Ford Fiesta kwamen duwde Steven haar zachtjes tegen het portier. Ze kusten elkaar eerst voorzichtig, daarna steeds intenser, tot Mirjam de intimiteiten onderbrak en vroeg wie er ging rijden.
‘Ik natuurlijk,’ zei Steven zonder Stella los te laten.
‘Je hebt anders wel aardig wat gedronken,’ zei Mirjam.
Iets in haar stemgeluid irriteerde Stella. Was ze jaloers? Was ze bang dat ze minder aandacht zou krijgen van Stella? ‘Daar kan Steven wel tegen toch?’ Stella keek hem met omfloerste ogen aan. Ze hadden allemaal gedronken, hoe moesten ze anders thuiskomen? Waar maakte Mirjam zich zo focking druk om eigenlijk?
Frank en Mirjam kropen achterin en even later reden ze door de lauwe nacht met open ramen en een galmende radio.

Het ging mis toen Steven besloot dat Sky Radio gezeik was en hij het besturen van de Ford Fiesta probeerde te combineren met het vinden van een andere radiozender. Dat was te veel gevraagd voor de coördinatie van zijn armen bij een bloedalcoholgehalte van twee komma vier promille. De auto raakte van de weg en vouwde zich ondanks het bezwerende gegil van de inzittenden met een daverende klap om een tachtig centimeter brede beuk. Toen de ambulances arriveerden bleek de veelbelovende Steven al dood te zijn, de andere drie belandden op de intensive care van het Universitair Medisch Centrum Utrecht.

1. Hoewel je ook in het bedrijfsleven gewerkt heb, ben je opgeleid op het Conservatorium en heb je een behoorlijke carrière in de muziek achter de rug. Tranen van Job is je debuut. Is schrijven een nieuwe liefhebberij of heb je dat achter de schermen altijd al gedaan?
Toen ik zestien was begon ik verhalen te schrijven en nam ik me voor om Nederlands te gaan studeren. Ik dacht namelijk dat ik niet toegelaten zou worden op het Conservatorium, maar dat werd ik wel! Daarna verdween de droom om schrijver te worden en begon ik aan mijn leven als musicus. Om mijn gezin te onderhouden heb ik vijftien jaar in het bedrijfsleven gewerkt (en bedrijfskunde gestudeerd), maar op mijn 45ste kreeg ik de mogelijkheid om terug te keren naar het muziekleven. Ik heb een Master in Music gedaan als dirigent en werk sindsdien weer als musicus. Boeken zijn altijd een inspiratiebron gebleven, maar ik heb al die jaren niets geschreven. Tot ik lid werd van een boekenkring en een van de leden mij vroeg of ik wel eens iets schreef. Ik deed vervolgens mee aan een verhalenwedstrijd en had succes. Het leverde me mijn eerste publicatie op en ik mocht mijn verhaal voorlezen voor een zaal vol schrijvers en lezers. Door dat succes durfde ik het aan een langer verhaal te schrijven: 'Tranen van Job’.

2. Komt je liefde voor muziek ook naar voren in het boek of heb je dat (bewust?) buiten beeld gehouden?
Muziek speelt geen grote rol in het boek (muziek kun je beter naar luisteren dan over praten vind ik), maar het leven van een musicus is wel aanwezig. Elsa Stork, een van de hoofdpersonen uit het boek, is een pianiste en haar vader en vriend zijn amateur zangers.

3. In Tranen van Job combineer je internationale spionage met een meervoudige moord op de Utrechtse heuvelrug en spelen zowel een inspecteur van politie als iemand van de AIVD een belangrijke rol. Dat lijkt me een lastig plot om op te bouwen. Heb je voor dit boek van te voren een gedetailleerde opzet gemaakt of heeft deze plottwist zich ontwikkeld tijdens het schrijven?
Ik hou van films als die van de gebroeders Coen en Quentin Tarantino. Vooral door de geniale manier waarop bij hen het plot zich ontwikkeld: volstrekt onvoorspelbaar, maar toch geloofwaardig. In Tranen van Job heb ik ook geprobeerd een complex verhaal geloofwaardig te maken. Je krijgt als lezer een boel puzzelstukjes, die geleidelijk op hun plek terecht komen. Ik had wel eerst een opzet gemaakt, maar al schrijvend ben ik van die opzet afgeweken. Het verhaal wilde soms gewoon een andere kant op en dan moet je dingen herstellen om dat mogelijk te maken.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek?
Het schrijven van dit boek was een feest! Het smaakt dus naar meer, maar ik wacht even tot Tranen van Job geïntroduceerd is. Ik ben heel benieuwd naar de reacties: als het boek afgebrand wordt, kan ik beter muziek blijven maken, maar als ik lezers blij kan maken komt er zeker een vervolg. Een spannend onderwerp heb ik al gevonden…

Lezersrecensie op Hebban

Wat een lekker spannend boek! Door de verschillende verhaallijnen wil je doorlezen om er achter te komen hoe de ontknoping zal zijn! Geschreven in een hele prettige toegankelijke stijl.

5 sterren

Geschreven door Wilma


Lezersrecensie op Hebban

Geslaagde thriller met verschillende verhaallijnen, die aan het eind bij elkaar komen. Goed geschreven, je blijft lezen. Veelbelovend eerste boek van Karel,Demoet. Ik ben benieuwd naar zijn volgende boek.

4 sterren