Wervelstorm

WervelstormOlga van der Meer
ISBN 978-90-8660-389-3
Prijs € 16,95
Verschijnt mei 2019

Lindsey Meulenbelt weet niet beter dan dat haar moeder jaren geleden haar gezin heeft verlaten. Lindsey was destijds 4 jaar, haar broertje Trevor en zusje Tiffany, een tweeling, twee jaar jonger. Lindsey is de enige van de drie kinderen die nog vage herinneringen aan haar moeder heeft. Als hun vader overlijdt zijn de drie kinderen, inmiddels jong volwassenen, op zichzelf aangewezen. Alle drie dragen ze de gevolgen van het vertrek van hun moeder.
Lindsey streeft in haar relatie perfectie na, om de kans dat haar vriend haar eveneens verlaat zo klein mogelijk te maken. Een eigen gezin durft ze niet aan.
Tiffany wil niet eens een relatie. Zelfs haar eigen moeder wilde haar niet hebben, ze heeft er geen enkel vertrouwen in dat een man wel bij haar zal blijven.
Trevor lijkt op het oog nergens last van te hebben. Hij beweegt zich fluitend door het leven, alles gaat hem voor de wind en hij heeft de ene na de andere vrouw aan zijn zij, maar diep in zijn hart is hij ontstellend eenzaam.
Dan keert moeder Hanke echter plotseling terug in hun levens en blijkt ze niet zomaar vertrokken te zijn. Haar terugkeer betekent een ware wervelstorm. Naarmate de band tussen Hanke en haar kinderen groeit, voltrekken zich grote veranderingen bij Lindsey, Tiffany en Trevor.
Lindsey streeft niet langer perfectie na, want dat is niet meer nodig. Tiffany stelt zich heel voorzichtig open voor relaties. Trevor wordt voor het eerst in zijn leven echt verliefd. Het geluk blijkt echter voor alle drie moeilijk te grijpen te zijn.

Vandaag was de dag. Lindsey Meubelbelt stond die ochtend met een zwaar gevoel op, na een half doorwaakte nacht. Het was zo’n dubbel gevoel. Aan de ene kant had ze naar deze dag verlangd, aan de andere kant had ze er als een berg tegenop gezien. Het was zo definitief nu, zo echt.
Stil, om haar broer en zus niet te wekken, nam ze een douche en kleedde ze zich aan. Het was nog vroeg, Tiffany en Trevor konden nog wel even blijven liggen. Lindsey had Tiffany die ochtend om half drie thuis horen komen na een stapavondje met haar vriendengroep. Ze zou niet al te helder of vrolijk zijn, vermoedde ze.
Na met moeite een halve boterham naar binnen gewerkt e hebben, weggespoeld met een beker hete koffie, begon ze in haar eigen kamer haar spullen in te pakken in de verhuisdozen die ze de vorige avond al had uitgevouwen. Efficiënt en perfectionistisch als ze was had ze in de afgelopen weken alles al uitgezocht. Wat weg kon was al naar de kringloopwinkel gebracht of in de container gegooid. Alles wat zich nu nog in haar kamer bevond moest ingepakt worden, een klusje waar ze dankzij haar grondige voorbereiding snel mee klaar was.
Op het moment dat Lindsey de zware voetstappen van Trevor in de gang hoorde stopte ze haar laatste kledingstukken in een verhuisdoos. Ze liep naar de keuken, waar hij bezig was koffie voor zichzelf te maken.
'Hé, ben jij al wakker?' vroeg Trevor, verrast bij het zien van zijn aangeklede zus. Zelf liep hij in zijn boxershort met een oud shirt, waar hij graag in sliep.
'Allang. Ik heb mijn spullen al ingepakt,' antwoordde Lindsey. Ze ging aan de kleine keukentafel zitten en leunde met haar gezicht in haar handen. 'Vreemd hè? Dit alles, bedoel ik.' Ze maakte een vaag handgebaar om zich heen voor ze haar hand weer onder haar kin vouwde.
'Het wordt hoog tijd,' merkte Trevor nuchter op.
'Daar heb je wel gelijk in, maar toch…' Lindsey zuchtte. 'Het valt me best zwaar om ons ouderlijk huis op te breken.'

1. Wervelstorm gaat over een gezin waarvan de moeder vertrokken was en weer terugkomt. Dat heeft natuurlijk enorme impact op de levens van de drie hoofdpersonen. Hoe kwam je op het idee voor een dergelijk uitgangspunt voor je verhaal?
Dat vind ik altijd een lastige vraag om te beantwoorden. Ideeën poppen vaak zomaar op in je hoofd, waarna je ze bewust uitwerkt. Meestal begint het met iets kleins, wat dan in je hoofd steeds groter wordt, tot je uiteindelijk een samenhangend geheel hebt waar je een boek van maakt. Ik lees, zie en hoor veel dingen waarvan ik denk dat ik er een interessant verhaal of boek van kan maken. In verreweg de meeste gevallen leidt dat tot niets, maar soms gaat iets een eigen leven leiden en wordt het wel een boek.

2. Alle drie de hoofdpersonen, twee zussen en een broer, reageren op hun eigen manier op zowel het vertrek als de terugkeer van hun moeder. Kun je zelf voor hen allemaal begrip opbrengen of is er één bij die dingen doet waarvan je zelf zegt 'dat zou ik nooit doen?'
Ik ben bewust na gaan denken over hoe iemand zou kunnen reageren op zoiets ingrijpends als het vertrek van een moeder. Drie van deze gedragingen vond ik logisch genoeg om ze te verwerken in het boek. Dat is ook de reden dat er drie kinderen in het verhaal zijn. Als ik slechts twee aannemelijke gedragingen had bedacht, waren er maar twee kinderen in dat gezin geweest. Dus ja, wat dat betreft begrijp ik alle reacties wel. Ik kan niet zeggen hoe ik zelf in een dergelijke situatie zou reageren, omdat ik het nooit heb meegemaakt. Ik denk wel dat Lindsey op dat punt het verst van mijzelf af staat. Ik kan me tenminste niet indenken dat ik mezelf ooit zo afhankelijk op zou stellen van een man. Maar nogmaals, zeker weten doe ik dat niet.

3. Je hebt meer dan vijftig boeken geschreven en daarnaast tientallen korte verhalen en romans. Dat zijn heel wat hoofdpersonen en hun belevenissen. Kun je hen nog allemaal uit elkaar houden, of vergeet je wat je zelf geschreven hebt?
‘Wervelstorm’ is boek nummer 52, van de korte romannetjes heb ik er 75 geschreven en het aantal korte verhalen die ik op mijn naam heb staan loopt inmiddels in de honderden aantallen. Ja, dat is inderdaad lastig uit elkaar te houden. Bij mijn boeken lukt dat nog wel, maar bij de korte verhalen niet altijd. Soms denk ik dat ik iets origineels verzonnen heb en kom ik er later achter dat ik dat idee al een keer gebruikt heb.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek?
De afgelopen twee maanden heb ik niets geschreven omdat we druk bezig zijn geweest met een verhuizing. Toevallig had ik net een manuscript ingeleverd, dus was er gelukkig de mogelijkheid om mijn hersens even ‘uit te schakelen’. Ons nieuwe huis is nu vrijwel op orde, dus ik verwacht snel weer aan de slag te gaan. Ik kan me het leven niet voorstellen zonder verhalen die mijn hoofd uit willen.

Er zijn (nog) geen recensies beschikbaar.