Dossier Trapani

Herman Vemde

ISBN 978-90-8660-176-9

Prijs € 17,95

Aantal pagina's 207

Verschenen 15-6-2012

Omschrijving:

De verkoop van een restaurant aan de aantrekkelijke Jessica Dijkstraten levert Ed Evers weliswaar een leuk vakantiereisje op naar Sicilië, maar het redt zijn makelaardij niet van een aankomend faillissement. Nauwelijks terug neemt Jessica weer contact met hem op en biedt Ed de mogelijkheid zijn makelaardij te redden met meer onroerend goed transacties en veel cash. Maar Ed weigert, wil integer blijven, wil niet meer dan de normale provisie. En geen cash.
Op weg naar zijn kantoor wordt hij aangehouden door de politie en meegenomen naar het bureau waar hem wordt gevraagd om informatie over zijn contacten met Jessica. Tot zijn verbazing ziet hij dat de recherche een dossier over hem heeft aangelegd met allerlei gegevens over zijn doen en laten. Maar Ed heeft “niks te verbergen”. En dus ook niets te vrezen. Totdat zijn leven een catastrofale wending neemt als de Krab, de topcrimineel die de hele wiethandel in Zuid Nederland in handen heeft, erachter komt dat Eds naam voorkomt in de databank van de politie. 

Lees meer »

Volledige Omschrijving:

Herman Vemde won in 2002 met Basuko de Schaduwprijs, de prijs voor het spannendste debuut! Zijn thriller Tequila sunrise stond op de shortlist van de Diamanten Kogel 2008, en behoorde daarmee tot de laatste 16 kandidaten voor de beste Nederlandstalige thriller. 

Verhaalfragment:
Langzaam reed de Krab door de straat tussen de rijtjeshuizen met de met veel grind en stenen bedekte voortuintjes waaruit hier en daar iets groens omhoog stak. Hij hield even in bij nummer 39. Voor de deur stond een aftandse Nissan zoals de meeste auto’s in deze buurt aftands waren. De buurten waar de Krab het van moest hebben, waar hij zaken kon doen.
Naast de groene voordeur hing een Welcome-bordje. Hij vroeg zich af hoe welkom hij zo meteen zou zijn.
In de eerste de beste zijstraat parkeerde hij zijn BMW tussen een half op de stoep staande aanhanger en een roestig bestelbusje. Hij sloot de auto af en liep door het straatje tussen de garages terug naar het doel van zijn uitstapje.
Nummer 39 lag aan een gangetje. Hij schopte een bierblikje opzij, bekeek de zijmuur van de garage. Geen raam. Hij paste de lengte van de garage af, liep terug naar de achterkant met de metalen ophaaldeur en deed hetzelfde. Als de bewoonster zelf genoeg had aan een meter of twee, kwam hij uit op zo’n tweehonderdvijftig plantjes. De Krab mat de grootte van een ruimte niet in vierkante meters, maar in het aantal plantjes dat hij erin kwijt kon. Al was tweehonderdvijftig niet al te veel, in de huidige situatie met de druk van de Italianen was elke plant er een. Bruto kon deze garage toch al gauw zo’n vijfenzeventigduizend euro per jaar opleveren.
Hij voelde aan de handgreep van de deur, die gaf niet mee. Hij keek even over de schutting naar het kleine tuintje naast de garage, toen draaide hij zich om en liep door het gangetje naar de voordeur. Dit soort karweitjes deed hij liever niet zelf, te veel risico. Het zou eigenlijk door zijn bedrijfsleider gedaan moeten worden, maar de manier waarop Koekiemonster al eens een alleenstaande vrouw had geprobeerd over te halen nog wat extra centjes te verdienen was wat al te ver gegaan. De vrouw had zich bij hem beklaagd. Was onzedelijk betast. Volgens Koekiemonster had-ie alleen maar gezegd dat ze zulke mooie tieten had, maar aangeraakt had-ie ze niet. Nou ja, per ongeluk misschien.
De Krab drukte op de bel.
De vrouw die opendeed zag er beter uit dan haar voortuintje. Stroblond, kort geknipt haar met iets donkere uitgroei. Ook op haar wekelijkse vrije dag was ze licht opgemaakt. Ingevallen gezicht, zorgen. Ze droeg een witte legging en een groen jurkje met hier en daar iets rozigs. Als ze geld had, zou er beslist iets beters van te maken zijn.
Hoewel hij haar nooit eerder had gezien of gesproken wist de Krab alles van haar, daar had zijn informant bij de Sociale Dienst voor gezorgd. Ze heette Maria van Dijk, was drieënveertig jaar en slachtoffer van de hebzucht van de banken. Ze was een halfjaar geleden gescheiden, had een zoon van zeventien en een goede, vier-dagen-per-weekbaan bij een reclamebureau. En ze had een woekerpolis waardoor ze een schuld had bij de bank die ze niet meer zou kunnen aflossen. Ze had een maand de tijd gekregen om iets anders te zoeken, dan zou haar huis in de executieverkoop komen. En daarmee paste Maria precies in de doelgroep van de Krab.
Recensies:

Recensie Ine Jacet

Ed Evers is makelaar maar verre van succesvol. Hij is eigenaar van een verlopen kantoor en een faillissement dreigt. Hij is dan ook erg blij met de verkoop van een restaurant aan een aantrekkelijk vrouw genaamd Jessica Dijkstraten. Ed Evers weet niet dat Jessica betrokken is bij witwaspraktijken. Het restaurant ‘De Dommelhoeve’ wordt doorverkocht aan een investeringsmaatschappij.
Een ander belangrijk personage in Dossier Trapani is De Krab, hij is een grote ‘drugsbaron’ en maakt de dienst uit in grote delen van Zuid-Nederland. Hij doet zaken met de Italiaanse maffia, zij willen meer drugs en verwachten dat De Krab deze met voorrang aan hen levert. De politie is de onderwereld op het spoor en dan duikt ook de naam van Ed Evers, de makelaar, op. Houdt hij zich bezig met louche zaken? De rechercheurs denken van wel waardoor Ed Evers, een brave, opportunistische burger, buiten zijn wil betrokken raakt bij een onderzoek. De politie heeft  een dossier waarin ook zijn naam voorkomt: Dossier Trapani..
Eerdere boeken van Herman Vemde kenmerken zich door: vaart, actie en spanning. Bij Dossier Trapani is dit eveneens het geval. Ed Evers, de makelaar, komt uit de verf als een opportunistische man die smelt zodra hij het decolleté ziet van de gehaaide Jessica Dijkstraten. Hij is goedgelovig en behoorlij k naïef. Het huwelijk en het hoe en waarom van de relatie met zijn vrouw komen summier uit de verf.
Herman Vemde schetst ook andere personages zoals De Krab. Hij is een wrede koning van de drugswereld maar bezoekt wel elke week zijn oude moeder om met haar te gaan wandelen. Hierdoor wordt hij overigens niet sympathieker, hij heeft wel de directeur van het verzorgingshuis in zijn tang. Dan is er nog een ‘killer’genaamd Koekiemonster die nergens voor terug deinst. Hij is gelieerd aan de Italiaanse maffia. Het zijn personages met weinig schuldgevoel of moreel besef.
Het verhaal heeft vaart en gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. De kracht van dossier Trapani zit hem niet zozeer in de uitdieping van karakters of onderlinge relaties maar in actie, vaart en afwisseling.
Ed Evers wordt slachtoffer van het gegeven dat persoonsgegevens tegenwoordig voor het oprapen liggen. Dit onderdeel van het verhaal wordt niet echt uitgediept met achtergrondinformatie en is niet het meest belangrijke element van dit boek. De hoofdlijn is – naar mijn smaak – meer voorbehouden aan elkaar bestrijdend gajes en het  gegeven dat een brave burger hiertussen vermalen wordt.  
Dossier Trapani is spannend. Het heeft vaart en staat garant voor enkele uren ontspanning, leesplezier en de wil om verder te lezen. Goed voor drie sterren.   

 

Recensie Crimezone

Er zijn al heel wat boeken geschreven over de beperkte privacyrechten van burgers. Zo schreef Charles den Tex over identiteitsroof in CEL (2008) en deed Joseph Finder dat over bedrijfsspionage in zijn boek Paranoia (2004). De Nederlandse schrijver Herman Vemde beschrijft in Dossier Trapani het gevaar van het opslaan van privégegevens in grote databanken. Het aantal bladzijden dat Vemde in zijn zevende thriller gebruikt, is wellicht wat aan de kleine kant om daadwerkelijk stil te staan bij dit zeer actuele thema. Dat de overheid, de politie, grote commerciële groepen en zelfs je eigen werkgever alles over je te weten kunnen komen, is beangstigend. Nu zullen deze partijen misschien geen kwade bedoelingen hebben, maar persoonlijke gegevens kunnen ook in de verkeerde handen vallen. En dat is precies wat er gebeurt in Dossier Trapani.
Hoofdpersoon is Ed Evers, een noodlijdende makelaar die het geld hard nodig heeft. De verkoop van restaurant ‘De Dommelhoeve’ aan de bloedmooie Jessica Dijkstraten levert hem een flinke som geld op, maar de lucratieve deal laat hem onbewust deel uitmaken van criminele witwaspraktijken. Dijkstraten, die als tussenpersoon en vertegenwoordigster fungeert, verkoopt het restaurant al snel weer door aan Ventura, een investeringsmaatschappij op haar naam . Na nog een doorverkoop wordt het eigendom van de beruchte familie Montero, die het restaurant wil gebruiken als basis voor haar drugshandel. Deze Italiaanse maffiafamilie benadert Evers om meer zaken met hen te doen, maar de integere en brave Evers wilt hier niets van weten. Als hij tot zijn grote verbazing door de politie van de weg wordt geplukt en meegenomen voor verhoor, beseft hij dat hij zich al op glad ijs bevindt.
De Krab, de grootste drugsbaas in Zuid-Nederland, komt tot de ontdekking dat een Italiaanse familie zijn drugsimperium bedreigt. Daar is hij niet blij mee en hij zet alles op alles om zijn monopolie te redden. Daarbij hoopt hij hulp te krijgen van Ed Evers. Hij vraagt Evers om geschikte ruimtes te vinden waarin de Krab zijn wiet kan produceren. Evers blijft bij zijn principes en laat zich niet in met lugubere zaakjes. Maar inmiddels kan hij er niet meer onderuit en is hij een belangrijke schakel in de strijd om de drugshandel in het Zuiden.
Herman Vemde is na zijn pensionering begonnen met schrijven. Die keuze heeft goed uitgepakt, want met zijn debuutthriller Basuko won hij de Schaduwprijs voor het spannendste debuut. Dat Charles den Tex en Tomas Ross tot zijn favoriete auteurs behoren, is duidelijk te merken. Hij behandelt eenzelfde heikele thematiek en hanteert dezelfde fijne schrijfstijl met vlot lopende dialogen. De opbouw, een dosis spanning en twee boeiende hoofdpersonages maken van Dossier Trapani een meer dan degelijke thriller. De drijvende krachten in het verhaal zijn de doodgewone hoofdpersonen, waar de lezer zich gemakkelijk mee kan identificeren. Ed Evers is een nette, oppassende burger die zich van geen kwaad bewust is. Hij komt onvermijdelijk terecht in een erbarmelijke situatie en moet zelf zijn onschuld zien te bewijzen. En zelfs de Krab, een grote drugsdealer, vertoont menselijke trekjes. Door een ongeluk met vuurwerk heeft hij drie vingers verloren, waardoor hij een stompje heeft, met alleen een duim en pink. Omdat Vemde de lezer ook de andere kant van de Krab laat zien – hij heeft een ernstig dementerende moeder – weet hij toch een vleugje sympathie op te wekken.
De kwalijke gevolgen die kunnen ontstaan als persoonlijke dossiers niet goed worden beveiligd, hadden wat meer benadrukt mogen worden, maar toch heeft Vemde van Dossier Trapanieen leuk en spannend verhaal gemaakt. Hij bewijst dat er, naast de gevestigde orde, nog meer thrillertalent in Nederland rondloopt.

 

Recensie NBD/Biblion

Immomakelaar Evers is een man met principes, zelfs wanneer hij een lucratief wiswasvoorstel van de maffia, aan wie hij een restaurant verkocht heeft, afslaat. Hij houdt wel contact met Jessica, hun sensuele vertegenwoordigster met wie hij - als een puber - stiekem seksuele avontuurtjes droomt. Evers wordt tot zijn grote verrassing meegenomen door de politie die blijkbaar goed op de hoogte is van zijn tot nu toe onschuldige doen en laten. De Krab, de grote drugsbaas in dat deel van Nederland, is niet gelukkig te horen dat de Italianen hun weg zoeken in zijn lucratieve handel en houdt ook Evers in het oog. Dit is al de zevende actiethriller van de Nederlandse auteur die rond herkenbare personages een criminele situatie creëert en daar wat geweld en spanning in weeft. De karakters blijven wat te stereotiep en voorspelbaar, het extreme geweld van de maffia lijkt voor Nederland onwaarschijnlijk en het politieonderzoek is matig, ondanks een goede vrouwelijke undercoveragente. Normale druk. - C. Vandenbroucke 

  PAS VERSCHENEN   VERSCHIJNT BINNENKORT


Hogerop

Marjan van Marle


Geraakt

Angelique van Dongen


Dubbeldate

Suzanne Peters



Broederdienst

Ingrid Mulder


Inside/Outside

Jan Nieuwenhuis

Copyright Uitgeverij Ellessy 2012 ©