Volledige Omschrijving:
Angelique van Dongen is in 1970 geboren te Dongen. Sinds 1994 woont ze in het Brabantse Oosterhout. Ze is ruim 20 jaar werkzaam in de gezondheidszorg, waarvan de laatste 8 jaar als verpleegkundige in een psychiatrisch ziekenhuis.
Verhaalfragment:
Esmee keek hem aan, ze wilde graag weten waar ze aan toe was.
‘Kijk, Esmee, ik heb de eigenaar gebeld en gevraagd wat de huurprijs moet zijn. Zijn doel is dat het appartement niet leeg komt te staan en dat iemand ervan kan genieten. Ik heb hem je situatie uitgelegd. Hij was erg begripvol en vraagt tweehonderd euro per maand. Dat is natuurlijk belachelijk weinig voor zo’n pand, maar hij gunt het je en is allang blij dat hij weet dat het bewoond wordt en hij er geen omkijken naar heeft.’
Esmee knipperde met haar ogen, had ze dat goed gehoord? Tweehonderd euro per maand? Dat was een lachertje. Dat kon niet waar zijn.
‘Die man is gek. Dat is een heel gewilde buurt, daar kan hij makkelijk meer aan verdienen bij iemand anders,’ sprak ze.
‘Ja, dat kan hij ook,’ zei Duco. ‘Maar toevallig is het iemand met ontzettend veel geld en een paar honderd euro meer of minder in een maand, dat merkt hij niet eens. Dus als hij op deze manier iets voor zijn vrienden kan doen, dan doet hij dat zonder problemen. En hij is een vriend van mij, dus heb je mazzel.’
Esmee straalde, wat een geweldig nieuws. Ze had een appartement en wat voor een!
‘Wie is dat dan?’ vroeg Esmee. ‘Ontmoet ik hem een keer, om hem te kunnen bedanken?’
'Hij zit ook in de diamantenhandel, en je zult hem vast nog wel een keer ontmoeten.’ Duco draaide zich om naar Moon en gaf haar een knipoog, die Esmee ontging.
Esmee kon het niet geloven. Wat een geluk had ze toch.
Ze dronk haar koffie op, nam nog wat details met Duco door en reed terug naar Sacha.
Sacha was erg verbaasd, vond het een onwaarschijnlijk verhaal, maar zei hier niets over tegen Esmee, die was zo blij, ze wilde het niet verpesten voor haar door haar bezorgdheid uit te spreken.
‘Zo, dat is een ding. Nu nog eens gaan kijken wat ik voor opleiding wil gaan doen. Het moet iets zijn wat ik naast mijn baan kan doen. Iets in de avonduren.’
Samen met Sacha keken ze op internet wat er allemaal te doen was, waar haar interesses lagen.
Ze kwamen er die avond niet uit.
‘Ik moet misschien eens test doen om te kijken wat bij me past,’ bedacht Esmee.
Sacha vond dat een goed idee en zocht verder op internet. Ze vond een beroepskeuzetest, maar dat zou Esmee bewaren voor de volgende dag. Ze was zo moe van alle indrukken en regelzaakjes dat ze besloot haar bed in te duiken.
Recensies:
Recensie NBD/Biblion
Tien jaar geleden heeft Esmee het uitgemaakt met haar vriendje Julius, omdat ze hem verdacht van criminele praktijken. Ze is echter altijd aan hem blijven denken. Wanneer haar relatie met de saaie Bart eindigt, komt ze bij toeval weer in contact met Julius. Hij heeft haar ook nooit kunnen vergeten, en de hartstocht tussen de twee laait meteen weer op. Julius overlaadt haar met aandacht en cadeaus en neemt haar voor een romantische vakantie mee naar zijn huis op de Britse Maagdeneilanden. Maar spreekt Julius inderdaad de waarheid, als hij Esmee vertelt niet meer in het criminele circuit te verkeren? En hoe zit het met haar nieuwe vriendin Moon? Deze roman neemt de lezeres in een sneltreinvaart mee door een spannend en romantisch verhaal. Het boek is prettig geschreven en leest lekker weg. Hier en daar mist het wat diepgang, waardoor sommige beslissingen van de hoofdpersoon wat plotseling komen. In zijn genre is het echter een prima boek. Normale druk. - Marieke ten Pierick