Moordzomer

Nadat Bart de krant heeft dichtgeslagen, vertelt Simone hem over het bezoek van de politie. ‘Het waren twee vrouwen’, zegt ze. ‘Ze zijn hier twintig minuten geweest. Ik heb nu wel de indruk dat er wat met Matthijs’ vermissing wordt gedaan.’ 
‘Wat heb je ze verteld?’, vraagt Bart.
‘Gewoon, dat ik me zorgen maak. Dat ik vind dat het nu tijd wordt dat ze werk gaan maken van zijn vermissing.’
‘Twintig minuten zei je?’
Simone knikt. ‘Ze wilden natuurlijk alles weten.’
‘Zoals?’
‘Bijvoorbeeld wie zijn vrienden zijn. Waar hij werkt. Of hij lid is van bepaalde verenigingen. Zijn favoriete uitgaansgelegenheden. Dat soort dingen.’
‘Heb je ze ook verteld…..?’
Simone slaat haar ogen neer. ‘Ik heb alles verteld dat kan helpen Matthijs weer te vinden.’
Bart vouwt zijn krant dicht en legt hem op tafel. ‘Je hebt dus ook verteld over zijn afwijking?’
‘Praat niet zo, Bart.’
‘Oké, je hebt ze dus ook verteld over zijn andere geaardheid.’
Simone ergert zich aan zijn spottende toon. ‘Ik heb ze inderdaad verteld dat Matthijs op mannen valt’, zegt ze opstandig. ‘Daar is toch niks mis mee?’
‘Nee, maar je vader zal je dat niet in dank afnemen.’
‘Vader hoeft dat toch niet te weten?’
‘Denk je dat?’
Simone schrikt. De toon van Matthijs is dreigend. ‘We hoeven hem toch niets te vertellen’, zegt ze samenzweerderig. ‘Dit kan toch tussen ons blijven.’
‘Dat denk ik niet. De politie gaat ook bij je ouders langs. Je vader zal van die politievrouwen te horen krijgen wat ze van jou vernamen. Weet je wat dat betekent?’
Simone staart naar het stof op de grijze plavuizen. Ze had zich voorgenomen die dag de vloer te zuigen, maar kon zich daartoe niet zetten. ‘Ik denk niet dat het zo’n vaart zal lopen’, zegt ze zacht. ‘Misschien is Matthijs….’
‘Houd je zelf niet voor de gek, Simone’, onderbreekt Bart fel. ‘Tussen Matthijs en je vader komt het nooit meer goed. Dat weet je net zo goed als ik. Ik wil trouwens dat ook jij de keuze van je vader respecteert. Vergeet Matthijs. Hij is jouw steun niet waard. Heb je dat begrepen?’
Simone kijkt ontredderd. Bart heeft de kant gekozen van vader, beseft ze. Ze begrijpt dat ze te ver is gegaan en voelt spijt. Ze had nooit tegenover de politie uit de school moeten klappen. Vader zal haar kwalijk nemen dat ze heeft verteld dat hij Matthijs de deur heeft gewezen. Wat er zich binnen de familie afspeelt, had binnenskamers moeten blijven…..