Uitgeverij Ellessy

Lees meer »

Volledige Omschrijving:

De pers over deel 1 (In beeld):

Het verhaal boeit en leest vlot. De tobberige en volhardende hoofdpersoon roept herkenning en medeleven op. De gebeurtenissen zijn herkenbaar als zaken waarover je in de krant leest. (A. de Vor voor Biblion)

Carla Vermaat (1952) schreef vele liefdes- en familieromans. Daarnaast verschenen er mis- daadromans onder haar pseudoniem mary morgan. Ze woont in Zaandam, maar een groot deel van het jaar verblijft ze in het Engelse Cornwall.

Verhaalfragment:

Barbara had de gordijnen gesloten en installeerde zich net met een dienblad op schoot bij de televisie, toen de telefoon ging. Konden ze niet even wachten tot ze gegeten had? Het was toch niet weer Leo’s moeder, die al twee keer iets op haar antwoordapparaat had ingesproken?
In gedachten snel een ontwijkend antwoord voor haar voormalige schoonmoeder repeterend, nam ze de hoorn op. ‘Hallo?’
‘Barbara. Leo hier.’
Ze liet zich langzaam op de leuning van een stoel zakken.
‘Je kunt hier maar beter een heel goede reden voor hebben.’
‘Ik stoor toch niet?’ Bespeurde ze daar een spottende klank in zijn stem?
‘Ik zit te eten.’
‘Ik heb een spoedklus.’
Onwillekeurig liet ze haar adem ontsnappen. Gelukkig. Er was niets gebeurd met Jasper of Sander. Die laatste moest ze trouwens nog even bellen. Sander had gevraagd naar foto’s uit zijn kindertijd, maar ze had nog geen tijd gehad om de zolder op te gaan en in de dozen te neuzen.
‘Je belt in mijn vrije tijd, Leo,’ zei ze stroef.
‘Als ik een andere oplossing had, dan zou ik je niet bellen,’ reageerde hij kortaf, op een toon die duidelijk maakte dat hij het ook liever anders had gehad.
‘Ik heb hoofdpijn en ik wilde eigenlijk vroeg naar bed gaan.’
In gedachten kon ze hem zien fronsen. Die frons was waar ze in eerste instantie voor was gevallen toen ze elkaar op de politieschool hadden ontmoet: dat grappige optrekken van eerst zijn rechter wenkbrauw en vervolgens de linker. Dat en die doordringende tijgerogen hadden haar vanaf het eerste moment in vuur en vlam gezet. Nu ze moe was en naar zijn diepe stem luisterde, ging er onwillekeurig toch weer een sprankje van dat oude gevoel door haar heen. Geïrriteerd schudde ze haar hoofd, beseffend dat haar gevoelens voor hem misschien nooit helemaal zouden verdwijnen.
‘Dit heeft echt prioriteit, Barbara.’ Hij klonk autoritair en voorzichtig overredend tegelijk.
Ze zuchtte weer. Ze wist dat ze uiteindelijk zou toegeven. Dat deed ze altijd, eigenlijk al sinds ze hem had ontmoet.
‘Waarom kies je mij altijd uit? Net als ik lekker op de bank zit?’
‘Hiervoor heb ik iemand nodig die …’
Ze staarde naar haar gebakken ei. Het glanzende laagje op de dooier begon al een beetje dof te worden. Nog even en het ei was koud.
‘Bespaar me alsjeblieft je smoesjes,’ viel ze hem snibbig in de rede. ‘Ik ben er immers altijd om de kleine onbenullige klusjes voor je op te knappen?’
Hij negeerde haar uitbarsting. Hoewel er iets was veranderd in de klank van zijn stem, kwam zijn reactie tergend kalm. ‘Ik ben me ervan bewust dat ik in je vrije tijd bel, Barbara, maar ik hoop toch dat je me uit de brand wilt helpen.’
Over haar schouder gluurde ze naar de televisie. Dat natuurprogramma over leven aan de Noordpool zou ze dus missen.
‘Oké, Leo, zeg het maar.’
‘Er is een melding gekomen dat er een naakt meisje op straat loopt. Het zal wel een grap zijn, maar ik wil toch liever het zekere voor het onzekere nemen.’

Recensies:

Recensie Cartoon Productions

Een melding dat er een naakt meisje op een industrieterrein rondloopt, brengt Barbara in aanraking met zakenman Eppie Bleeker. Hoewel hij keurig zijn burgerplicht deed en de politie belde, rijst bij Barbara het vermoeden dat hij iets verzwijgt. Wanneer er kort daarna op hetzelfde industrieterrein een naakt meisje wordt gevonden, lijkt het mysterie snel opgelost maar Barbara is daar niet zo zeker van. Koppig gaat ze verder met haar eigen onderzoek. Dit grote ergernis van collega’s, die Bleeker en zijn compagnon om een heel andere reden in de gaten houden. Barbara heeft net een mislukte relatie achter de rug en ze kan maar niet in haar ritme komen. Het nauwe contact met haar baas, en ex, Leo, werkt evenmin bevorderlijk voor haar gemoedsrust. Gelukkig lijkt haar vriendin Marcelle haar koppelingspogingen te hebben gestaakt. Of toch niet?
De opstandige dochter van Jos van Son, een goede vriend van een vriend van Marcelle, is in een crimineel circuit terechtgekomen Simpeler dan de hulp inroepen van Barbara, met haar politie ervaring, kan het toch niet zijn? En als die Jos ook nog knap en leuk en beschikbaar is, dan is dat toch mooi meegenomen? Maar Barbara worstelt nog te veel met haar twijfels en onzekerheden. Het lijkt haar veiliger om zich te storten op haar werk dan op een man. De desastreuze gevolgen van een onschuldige, nachtelijke autorit van Eppie Bleeker is voor Barbara een kans om met beide handen aan te grijpen. Maar niets is wat het lijkt, want tijdens haar onderzoek naar de dubieuze praktijken van Eppie en zijn compagnon Rita Welkers komt ze plotseling toch weer in aanraking van Jos van Son, de man die ze juist zo graag uit de weg wilde gaan. En wat voor Barbara minstens zo belangrijk is: wat heeft Jos met haar zaak te maken en is hij wel de man voor wie hij zich uitgeeft?

Vlot geschreven met een licht humoristische touch. Leest als een trein. ‘Meisjes loos’ is deel 2 van ‘Barbara politievrouw’. Deel 1 was ‘In beeld’. Soft cover; 333 pagina’s.
Geplaatst door Ruddy Berghmans

Recensie NBD/Biblion

Barbara is rechercheur vrouwenzaken op het bureau van Leo, haar ex, die als commissaris tevens haar leidinggevende is. De samenwerking tussen hen veroorzaakt bij Barbara veel frustratie. Als Leo haar vraagt om mee te helpen in het onderzoek naar een meisje dat bloot op een industrieterrein gezien is, loopt ze niet over van enthousiasme. Gaandeweg het onderzoek raakt ze echter geïnteresseerd en volgt ze hardnekkig haar eigen koers. Hiermee is Leo het natuurlijk niet eens. Het dagelijks leven is voortdurend aanwezig in het verhaal en is voor Barbara nauwelijks te scheiden van haar baan, wat voor de nodige problemen zorgt. Een onderhoudend verhaal, met een aardige rechercheur die een leven leidt als iedereen en daardoor tot de verbeelding van de lezer spreekt. Het tweede deel in de serie rond hoofdinspecteur Barbara na 'In beeld'. De auteur schrijft thrillers en liefdesromans. Tevens publiceerde ze onder de naam Mary Morgan goed ontvangen misdaadromans. Zij woont deels in Nederland en deels in Cornwall. Normale druk. - J. Madern-Luijk

Overige informatie: