Liefde in de lens

Liefde in de lensDani van Doorn
ISBN 978-90-8660-397-8
Prijs € 16,95
Verschijnt najaar 2019

Uitgedaagd door haar zus, belandt de 53-jarige weduwe Helen voor een fotoshoot in Parijs, samen met een groepje jonge vrouwen en twee fotografen. De aantrekkelijkste fotograaf Tom (51 en van Indische afkomst) is jammer genoeg een versierder eerste klas, die vooral aandacht heeft voor de jongere vrouwen. Dat hij nu Helen in het vizier krijgt, vindt ze ongeloofwaardig. Maar zijn aandacht doet wel wat met haar en ook zijn verlangen naar contact met zijn dochter raakt haar.
Een verhaal over jezelf zijn, ware liefde en verzoening.

Tom liep de hotelbar in en adviseerde de dames fotomodel om naar bed te gaan zodat ze er morgen fris op zouden staan. ‘Het is half elf, hoogste tijd voor mooie meisjes om te gaan slapen,’ zei de fotograaf vaderlijk.
Helen geeuwde. ‘Ik ga ook.’
Ik bedoelde jou natuurlijk ook, toen ik het over mooie meisjes had,’ zei Tom.
Helen draaide zich naar hem toe. ‘Je gaat toch niet met mij flirten, hè Tom? Daar heb ik totaal geen zin in.’
Hij was even sprakeloos. ‘Nou Helen,’ mompelde hij toen, maar verder kwam hij niet.
Impulsief gaf ze hem een zoen op zijn wang. ‘Dank je wel voor het gesprek, het heeft me enorm opgelucht.’
‘Mag ik ook eens bij jou komen biechten?’ vroeg hij laconiek, maar ze hoorde zijn serieuze ondertoon.
‘Als je bedoelt van de ene senior tot de andere, ja, dat mag,’ zei ze met een glimlachje. ‘Welterusten, Tom.’
‘Draak,’ hoorde ze hem nog mompelen en grinnikend liep ze de trap op.
Op haar kamer lag Debby te lezen in een tijdschrift. ‘O Helen, ben je daar!’ riep ze quasi-wanhopig. ‘Laat me nooit meer alleen met Ben en die meisjes. Ik heb me kapot verveeld.’
‘Ja, ja,’ zei Helen geamuseerd. ‘Je hebt anders voor het eerst in jaren een tijdschrift uitgelezen, volgens mij. Of je hebt een uur met thuis gebeld. Een van de twee.’
‘Allebei,’ grinnikte Debby en nam een kussen in haar armen. ‘Jullie zijn lang weggebleven. Ging de shoot zo moeilijk?’
Helen vond de inhoud van het gesprek tussen haar en Tom niet geschikt om te delen. ‘Nou, we hebben eerst heerlijk gedineerd en daarna hebben we een tijd op het dakterras staan praten. Intussen heeft Tom geschoten.’
‘Het klikt wel tussen jou en Tom, hè? Hij is ontzettend aantrekkelijk, vind je ook niet? Beetje George Clooney met die donkere ogen, maar dan jonger en cuter.’ Debby wachtte niet op antwoord. ‘Die jonge meiden zijn gek op hem. Celine en Elsa niet, die hebben allebei een vriend, maar na onze auditie hing Suzie al aan zijn arm.’
‘Ja, hij beweert dat dat met het vak te maken heeft.’ Helen begon zich uit te kleden.
‘Geloof jij dat?’ vroeg Debby met lachende ogen.
‘Nee.’ Helen grinnikte. ‘Daarvoor ziet hij er veel te goed uit.'


1. Helen, de hoofdpersoon in Liefde in de lens, is 53 jaar. Voor een liefdesverhaal is het niet heel standaard dat de hoofdpersoon al wat ouder is. Waarom heb je hiervoor gekozen?
Mijn verhalen zijn meestal het gevolg van iets dat ik droom, over personages in een bepaalde situatie. 
Die droom geeft me dan een bepaald gevoel dat ik wil gaan uitwerken. Dan maakt leeftijd niet uit.
In dit boek valt er al vroeg een zoen en het wordt steeds romantischer.  Het is als het ware een chicklit over 50 plussers die dagelijks met jonge mensen omgaan die ook hun belevenissen hebben. 
Daarnaast zitten er ook familieroman-elementen in, omdat de fotograaf die Helen het hof maakt, contact wil krijgen met zijn kind, dat hij nooit mocht leren kennen.
Schrijven over wat mensen van middelbare leeft bevalt me heel goed. Ik kan al schrijvend dicht bij mezelf blijven. De hoofdpersonen zijn in de vijftig maar er komen drie generaties in voor, naast de vijftigers dus twintigers en kinderen onder de tien.
Daarnaast hebben een aantal mensen in het kader van de veelkleurige bevolking van Nederland een in min of meerdere mate getinte huid. Hun roots zijn deels of helemaal Indisch of Surinaams. 
Ik wil graag in elke moderne roman personage met een exotische achtergrond hebben, maar ik vergeet het ook wel eens.


2. Liefde in de lens gaat niet alleen over liefde, maar ook over jezelf zijn. In welk opzicht heeft Helen hiermee te maken? Speelt dat in je eigen leven ook?
Helen is een weduwe na 25 jaar huwelijk. Ze moet zichzelf als het ware opnieuw ontdekken, maar in eerste instantie voelt ze daar niets voor. Het is haar zus die haar over het randje duwt en zo komt Helen van het een in het ander. En in Parijs natuurlijk! 
Wat mezelf betreft: ik denk dat het belangrijk is dat je (zo mogelijk) in alle omstandigheden probeert dicht bij jezelf te blijven en dat is een voortdurend leerproces, omdat het leven steeds verandert.


3. De mannelijke hoofdpersoon is fotograaf. Heb je je voor dit verhaal verdiept in de technische en artistieke aspecten van dit vak?
Ik doe altijd achtergrond research, maar de moderne digitale fotografie is technisch te ingewikkeld om even 'na te kijken', dus ik heb me op de dingen eromheen gericht. De hoofdpersoon treedt gelukkig op als model, niet als fotograaf, maar internet leverde minder info op dan ik had verwacht. Via facebook kwam ik aan mensen met ervaring in modeshows en modefotografie en die heb ik specifieke vragen gesteld. Natuurlijk dook Het Toeval ook weer op, dat kent elke schrijver. Iemand noemde een Nederlandse modefotograaf die aan de top stond. Bleek die man net zo oud te zijn en in dezelfde stad te wonen als mijn fictieve top modefotograaf en mijn personage was in bepaalde opzichten geen lieverdje. Voor de zekerheid heb ik mijn personages toen maar laten verhuizen naar Den Bosch.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je bezig met een volgend boek?
Als het goed is komt er een knotsgekke chicklit van me uit begin volgend jaar. Zo gek dat het bijna meer een satire op een chicklit is dan een echte chicklit.
En ik ben nog steeds in de ban van de historische roman! Daar schrijf ik nu dus aan.  Wie weet ook een nieuwe Ellessy...

Er zijn (nog) geen recensies beschikbaar.