Lekker stoer

Lekker stoerMarijke van den Elsen
ISBN 978-90-8660-395-4
Prijs € 17,95
Verschijnt najaar 2019

Vivian is stoer, onafhankelijk en voor niets en niemand bang. Haar broer Erik heeft ze in meer dan tien jaar niet gezien. Maar wanneer ze hoort dat zijn zoontje Max haar hulp nodig heeft aarzelt ze geen moment en gaat naar hem toe. Daar ontdekt ze dat Erik en Kim, de moeder van Max, ook wel wat hulp kunnen gebruiken.
Vivian heeft zich nooit erg druk gemaakt om haar uiterlijk totdat ze Daniel ontmoet. Hij is een player pur sang, versiert elke vrouw die hij tegenkomt, maar haar behandelt hij als een goede vriend. Vivian wil veranderen en Kim en haar vriendinnen gaan haar daarbij helpen. Haar metamorfose laat Daniel volledig koud en zorgt er alleen maar voor dat ze niet meer serieus wordt genomen.
Daniel weet niet wat hem overkomt wanneer hij Vivian leert kennen. Ze is de zus van zijn twee beste vrienden en hun erecode verbiedt het hem om zelfs maar aan haar te denken. Hij kent niemand die zo onverschrokken en eigenwijs is als zij. Door haar roekeloze acties moet hij samen met haar broers in actie komen waarna hij zich heilig voorneemt om haar vanaf nu volledig te negeren. Dan moet hij haar naar een veilige locatie brengen en haar daar beschermen. Met gemengde gevoelens doet hij wat van hem gevraagd wordt.
De veilige locatie waar Daniel haar naartoe brengt is niet zo veilig als Vivian gehoopt had. Ze komt er op een wrede manier achter wie haar echte vrienden zijn. Haar meest gênante geheim wordt openbaar en het enige waar ze aan kan denken is wraak. Vivian ontdekt dat ze niet langer alleen is en dat hulp vragen geen teken van zwakte is. Ze gaat haar vrouwelijke kant steeds meer waarderen en leert dat sexy en stoer prima samen gaan.

Vivian
Zenuwachtig bel ik aan. Het is een ouderwetse bel, die past bij het huis. Hoe zal hij reageren? Ik wacht en wacht nog wat langer. Niemand doet open. Zouden ze niet thuis zijn? Ik druk nog een keer op de bel, nu wat langer. Ineens gaat de deur met een grote zwaai open. “Viv? Ben jij dat?” Erik staat in de deuropening en kijkt me verbaasd aan. “Wat doe jij hier?”
Ik recht mijn schouders. Niet helemaal de reactie waar ik op gehoopt had, maar wat had ik dan verwacht? Ik heb hem al meer dan tien jaar niet gezien.
Hij gaat met zijn hand door zijn haar. Op de achtergrond hoor ik een vrouwenstem. “Wie is daar?”
Achter Erik verschijnt een vrouw. Hij doet een stapje opzij zodat ze me kan zien. Ze bekijkt me van top tot teen.
“Dit is Viv, mijn…”
“Een zus? Werkelijk Erik?” Daarna draait ze zich om en loopt naar binnen. Niet lang daarna hoor ik een deur die met kracht wordt dichtgetrokken. Verbaasd kijk ik naar Erik. “Wie was dat?”
Erik laat een diepe zucht horen. “Dat? Dat is Kim.” Hij slaat zijn armen om me heen en geeft me een stevige knuffel. “Leuk om je te zien. Kom binnen.”
Dat klinkt al iets beter. Erik gaat me voor naar de woonkamer.
“Kim is je vriendin?”
“Nee.” Erik kijkt naar de deur.
“Niet? Maar…”
Afwezig wijst hij naar een bank. “Ga zitten. Vind je het heel erg wanneer ik eerst even naar haar toe ga? We zaten midden in een eh discussie.”
“Natuurlijk geen probleem. Ik…”
Erik heeft zich al omgedraaid en loopt met grote passen de kamer uit. De deur van de kamer naar de gang blijft open. Rusteloos loop ik door de kamer. Ik zie nergens speelgoed of een box, helemaal niets dat de aanwezigheid van een kind verraadt. Ik hoor stemmen en begrijp dat Erik en Kim in een kamer zijn die tegenover de huiskamer ligt. Ik blijf voor een boekenkast staan die naast de deur naar de gang staat. Ik probeer mezelf af te leiden door de titels van de boeken te lezen, maar Erik en Kim praten behoorlijk hard en dus hoor ik bijna letterlijk wat ze zeggen.
“Gaat het?” Dat is Erik.
“Dus je hebt ook nog een zus?”
“Het spijt me. Ik had het je moeten vertellen.”
“Je moet helemaal niets.”
“Natuurlijk wel. Luister…”
Maar Kim laat hem niet uitpraten. “Ik ben klaar met luisteren. Ga weg. Je hebt bezoek.”
“Viv kan wel even wachten. Ik wil dit eerst uitpraten.”
“Er valt niets uit te praten. Ik ben hier en Max is daar en daar kunnen we niets aan veranderen.”
Erik klinkt nu wat zachter en ik kan hem daardoor niet verstaan.
Kim reageert boos. “Ik wil niet voor de rest van mijn leven worden opgesloten.”
“Het is niet voor de rest van je leven.”
“We hadden een afspraak.”
“En daar heb ik me aan gehouden.”
“Samen met Max!” schreeuwt Kim zo hard dat ik schrik.
“Dat kan niet. Dat weet je best.”
“Ik wou dat ik je nooit ontmoet had.”
“Dan was er ook geen Max geweest,” zegt mijn broer doodleuk.
“Laat maar. Dit heeft geen zin.”
“Nee.”
Stilte.
“Waar ga je naartoe?” Hoor ik mijn broer vragen.
“Kennismaken met je zus. Wij zijn uitgepraat.”
Snel loop ik richting de bank. Ik zit nog maar net wanneer Kim de kamer inloopt.

Er is (nog) geen interview beschikbaar.

Er zijn (nog) geen recensies beschikbaar.