Trammelant op het platteland

Trammelant op het plattelandGeertrude Verweij
ISBN 978-90-8660-386-2
Prijs €16,95
Verschijnt april 2019

Stadsmeisje Odette besluit eindelijk haar jeugddroom te laten uitkomen: ze koopt een boerderijtje op het platteland. Hoewel ze verwacht daar in haar eentje een stil en rustig leven te gaan leiden, blijkt dat al snel heel anders uit te pakken. Haar tienjarige dochter Ella, die al haar hele leven bij haar vader in woont, laat weten dat ze liever bij haar moeder wil zijn, omdat haar vader hertrouwd is en in moeilijkheden zit. Ook Odettes tweelingbroer Lodewijk zoekt afleiding van zijn problemen en komt voor langere tijd logeren. Zowel aardige buurman Willem als vervelende buurvrouw Dorien komen regelmatig aanwippen en na een serie inbraken is Odette de illusie dat het platteland veiliger is dan in de stad ook kwijt. Is de droom in een nachtmerrie veranderd, of vindt ze alsnog het geluk in haar huisje op het platteland?

'Je bent gestoord, dat is niets voor jou!'
Odette haalde haar schouders op. 'Het lijkt me leuk en ik droom er mijn hele leven al van. Waarom zou ik het niet proberen?'
Haar broer schudde zijn hoofd. 'Je kunt niet zomaar een boerderijtje kopen en de boerin uit gaan hangen. Je bent een echt stadsmens. Wat weet jij nou van dieren houden en groente kweken?'
'Meer dan ik ooit wist over alle andere dingen die ik gedaan heb. Ik heb er de afgelopen jaren al best veel over gelezen. En al was dat niet zo, er zijn zat boeken, cursussen en bergen informatie op internet om me op weg te helpen. Het lijkt me leuk.'
'Het is een vlucht.'
'Natuurlijk is het dat,' gaf ze toe, 'maar wat is daar erg aan? Als het me niet bevalt, verkoop ik de boel weer. Zo simpel is dat.'
'Nu klink je als een verwend, rijk nest.'
'Ik ben ook best rijk. Maar ik heb het grootste deel van mijn geld eigenhandig bij elkaar verdiend, dus dan mag ik ook eigenhandig beslissen waar ik het aan uitgeef.'
'Het is een slechte investering, zeker als je ervan uitgaat dat je het toch niet volhoudt.'
'Daar ga ik niet van uit, dat was mijn reactie op jouw twijfels. Ik zou dit niet doen, als ik er niet hard en lang over nagedacht had, dat weet je toch?'
Hij zuchtte. 'Je hebt gelijk, ik zeur. Je neemt altijd grote stappen, maar nooit ondoordacht en je komt er eigenlijk altijd beter uit dan dat je erin ging. Maar een boerderij? Ik moet er niet aan denken. Stallen uitmesten, in de modder wroeten... Bah!'
Odette grinnikte. 'Ik vraag toch ook niet of je me komt helpen? Hoewel, misschien zou het best goed voor je zijn om die mooi gemanicuurde handjes van je eens te laten wapperen.'
Hij trok een gezicht en maakt een overdreven gebaar met allebei zijn handen. 'Die wapperen genoeg als ik praat. Wat ik probeer af te leren, omdat het zo cliché is voor een homo, maar dat terzijde.'
'Wie weet wat een leuke boerenzoons ik daar tegenkom,' plaagde ze hem.
'Die mag je hebben, want voor ik het weet sta ik toch stallen uit te mesten. Ik hou me wel bezig met mijn nieuwste fotomodellen. Ik had er gisteren één voor de camera... Oef. Superknap en nog lief ook.'
'Heb je hem mee uit gevraagd?'
Lodewijk bloosde. 'We gaan zaterdagavond naar een concert.'
'Nou, ik ben benieuwd. Mag ik een foto zien?'
Hij haalde zijn telefoon tevoorschijn, scrolde even en hield het schermpje voor haar neus. 'Dit is 'm.'
Odette hield nog net een zucht binnen. Waarom viel haar broer altijd op dat soort types? Ze wist dat hij eigenlijk heel erg verlangde naar een vaste, stabiele relatie, maar met deze jongens zou hij dat nooit vinden. Lief? De berekenende blik in die inderdaad prachtige blauwe ogen zei haar iets heel anders. Maar goed, misschien was ze bevooroordeeld, misschien zag ze dingen die er niet waren. Ze gunde het hem zo erg. Maar ze was bang dat hij hetzelfde probleem had als zij; een levenslange relatie zat er simpelweg niet in.

1. Trammelant op het platteland gaat over een vrouw die het stadsleven verruilt voor een boerderijtje op het platteland. Dat is voor haar een droom die ze al sinds haar kindertijd koestert. Is dat op je eigen leven gebaseerd?
Gedeeltelijk. Ik had en heb dezelfde dromen als Odette. Als kind speelde ik al dat ik op een boerderijtje met een moestuin, kippen, geiten en schapen woonde en dat is altijd blijven sluimeren. Maar het was gewoon niet mogelijk. We hebben wel jaren min of meer op het platteland gewoond, maar meer dan een kleine moestuin heb ik nooit gehad. Omdat we ook wilden reizen, was het gewoon niet praktisch om boerderijdieren te hebben. Het was al ingewikkeld genoeg om een goed pension voor de kat te vinden.
Op dit moment zijn mijn man en ik bezig te verhuizen naar Curaçao. Ook daar zullen die kippen er waarschijnlijk niet komen, maar we hopen wel een huis te vinden met genoeg ruimte om groente en fruit te kweken.

2. Hoewel je meestal feelgoodromans schrijft, verwerk je wel altijd iets van spanning in je boeken. Dat is in dit boek ook het geval. Is dat een bewuste keuze?
Ik bedenk dat niet vooraf. Het is nooit het uitgangspunt van een boek. Als ik begin met schrijven is dat meestal met een gevoel of een basisidee in mjin hoofd. In dit geval dus het verwezenlijken van de droom om een boerderijtje te beginnen. Als ik eenmaal bezig ben, komen er mensen en andere gebeurtenissen bij. Zo bleek Odettes broer te worstelen met zijn geaardheid en moest Odette zelf nog heel wat verdriet uit het verleden verwerken. Daarnaast doken er ineens nog een dochter en een ex-man op. Maar bij al mijn boeken, en dus ook bij dit boek, komt er ergens halverwege een moment waarop ik denk: 'er moet iets spannends gebeuren'. Vaak merk ik dan dat alle elementen om die spanning toe te voegen al aanwezig waren. Bij dit verhaal heb ik lang getwijfeld over hoe ver ik zou gaan. Ik heb gespeeld met het idee om er een thriller van te maken en zelfs even geneigd naar een spookverhaal, maar uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen om het wat softer en dus echt 'feelgood' te houden

3. Je woont dus straks op Curaçao. Gaan je volgende boeken zich daar afspelen?
Die vraag krijg ik vaak, maar ik moet het antwoord schuldig blijven. Ik weet het echt niet. Curaçao leent zich natuurlijk prima als achtergrond voor een romantisch verhaal. Ik zou kunnen zorgen dat mensen elkaar leren kennen tijdens een strandvakantie of misschien onze eigen emigratie en alles wat daarbij komt kijken als uitgangspunt kunnen nemen voor een familieroman. Het zou dus zomaar kunnen. Maar aan de andere kant voelt het nog steeds heel natuurlijk om mijn boeken gewoon 'ergens in Nederland' af te laten spelen, dus misschien kies ik daar weer voor. Op dit moment ben ik nog niet met een nieuw boek bezig, dus alle mogelijkheden liggen nog open.

4. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten? Ben je al met een volgend boek bezig?
Door onze emigratie en alles wat daarmee samenhangt, staat alles even op een laag pitje. Ik probeer elke week een column op mijn website te plaatsen, maar verder schiet schrijven er behoorlijk bij in. Ik heb wel allerlei ideeën voor nieuwe boeken, dus ik hoop dat ik binnenkort weer tijd heb om daar ook iets mee te doen.

Er zijn (nog) geen recensies beschikbaar.